Ημερολόγιο: Φοιτητικές εκλογές 2009

Τι είναι ο επαναστάτης;

Ψωμί Παιδεία Ελευθερία

Επαναστάτης είναι ο άνθρωπος εκείνος που είναι συνεχώς διατεθειμένος να κάνει μικρές υπερβάσεις και επαναστάσεις στην ζωή του προκειμένου να βρεθεί στην θέση, να βοηθήσει όσο το δυνατόν περισσότερο την υπόθεση της ανθρώπινης χειραφέτησης δηλαδή της υπέρβασης της κεφαλαιοκρατίας και την σοσιαλιστική οικοδόμηση. Σταματάει να είναι επαναστάτης όταν για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα της ζωής του μπροστά σε υπερβάσεις, κάνει ένα βήμα πίσω και κοιτάει την πάρτυ του.

 Ήταν πρωί του Μάη κοντά στην ροδαυγή βγήκα να πάρω αέρα, τα τραπεζάκια της ΠΑΣΠ γιατί πολλά μας τάχουν κάνει οι βρωμιάρηδες.

 Εκλογές κόμματα με φρου φρου και αρώματα, στης βουλής τα έδρανα αχ και εγώ να έκλανα (γειά σου ρε Ψαριανέ, επαναστάτη της πορδής)

Την προηγούμενη είχαμε ΔΣ μέχρι αργά το βράδυ προκειμένου να καταρτίσουμε τα ψηφοδέλτια και κλασικά μας πήρε ώρες μέχρι να συννενοηθούμε. Αυτό που συνέβη είναι ότι η ΔΑΠΑΡΑ σε όλη την Ελλάδα προσπάθησε προκειμένου να πάρουμε τα λευκά ως άκυρα, προφανώς έτσι ώστε να εξασφαλίσει πιο εύκολα την αυτοδυναμία σε διάφορες σχολές.

Τώρα είναι η ώρα για προγραμματικό μέτωπο, εργατικούς αγώνες, αντιφασιστική δράση

του Γιώργου Βασσάλου 

[To κείμενο αυτό περιέχει και μια αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος. Ζητώ συγνώμη για την καθυστέρηση]

Αναδημοσίευση από mygranma

Δυστυχώς η γιαγιά της εικόνας αποτελεί περήφανη μειοψηφία

Στη σοσιαλιστική δημοκρατία οι αντιπρόσωποι του λαού θα εκλέγονται κυρίως στους χώρους δουλειάς. Η ψήφος αυτών που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο θα βαραίνει περισσότερο  στο αποτέλεσμα. Έτσι, δε θα βγάζουν κυβερνήσεις οι συνταξιούχοι, απλά επειδή αδυνατούν να αλλάξουν τις συνήθειές τους ή επειδή φοβούνται μην και πάρουν υποτιμημένα ευρώ στον τάφο.

Στη σοσιαλιστική οικονομία, μέσω του δημοκρατικού σχεδιασμού, θα αμβλύνονται οι αντιθέσεις μεταξύ μεγάλων αστικών κέντρων και περιφέρειας. Έτσι ώστε να μην επιβιώνουν στην περιφερεια μισοφεουδαρχικές κοινωνικές δομές που έχουν σαν αποτέλεσμα να ψηφίζουν όλοι για ‘να μη τους πάρουν οι κομμουνιστές τα σπίτια και τα λεφτά στην τράπεζα’, αδιαφορώντας που με τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής θα πληθύνουν εκείνοι στις πόλεις που πεθαίνουν στην πείνα.

Κάποιες σκέψεις πάνω στην τρέχουσα διεθνή συζήτηση για την Ελλάδα και τις εκλογές.

του Θάνου Ανδρίτσου

Το παρακάτω κείμενο δεν αποτελεί μια τοποθέτηση για το κρίσιμο ερώτημα των ελληνικών εκλογών, ούτε για τη στάση της Αριστεράς. Στη μεγάλη συζήτηση που έχει ανοίξει στην Ελλάδα και διεθνώς έχουν κατατεθεί πολλές απόψεις που μπορούν να εκφράσουν τη θέση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην οποία ανήκω, καλύτερα. Αυτό που περισσότερο θέλω είναι να καταθέσω κάποιες λίγες σκέψεις, πάνω στον τρόπο που αυτή η συζήτηση διεξάγεται. Υποστηρίζω ότι, η διεθνής κουβέντα που καθορίστηκε από τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στις ελληνικές εκλογές από σημαντική μερίδα των γνωστότερων ευρωπαίων διανοητών, έμεινε περιορισμένη στην επιφάνεια, στο ερώτημα αν πρέπει ή όχι να στηριχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να βαθύνει στην κατάσταση στην Ελλάδα και το εξωτερικό και κυρίως χωρίς να συμβάλλει σε ένα νέο και επεξεργασμένο σχέδιο για το εργατικό κίνημα και την Αριστερά.

Η μεγαλύτερη διαφωνία μου δεν είναι η στήριξη που παρέχεται στο ΣΥΡΙΖΑ, που όπως θα περιγράψω παρακάτω τη βρίσκω αναμενόμενη και μερικές φορές θετική, αλλά ότι αντί να αρκεστεί σε μια συγκεκριμένη επιλογή σε μια δεδομένη συγκυρία, μετατράπηκε σε συμβουλές αριστερής τακτικής που όχι μόνο δεν αποτελούν κάτι νέο και ριζοσπαστικό αλλά ανανεώνουν όλες τις ηττημένες αντιλήψεις των τελευταίων δεκαετιών. Και το πιο περίεργο είναι ότι σε αυτό συμμετείχαν άνθρωποι από πολύ διαφορετικά ρεύματα σκέψης, με πολύ διαφορετικές πολιτικές και θεωρητικές απόψεις. Έτσι, συνδυάζονται (αρκετά αφελείς) ελπίδες για μια ριζοσπαστική κυβερνητική προοπτική του ΣΥΡΙΖΑ με ξεφτισμένα οράματα για το «ευρωπαϊκό ιδεώδες». Και συχνά μπαίνει στη συζήτηση και ο Λένιν.

Λένιν χωρίς λενινισμό;

Μια ενδιαφέρουσα τροπή της σύγχρονης συζήτησης σε εθνικό (ελληνικό) και διεθνές πεδίο είναι η αναθέρμανση της αναφοράς στον Λένιν και το έργο του.

Ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με το βλέμμα στην επόμενη μέρα

Παναγιώτης Μαυροειδής

Τον Οκτώβριο του 2009 το ΠΑΣΟΚ επέστρεφε στην εξουσία με ένα θριαμβευτικό ποσοστό 44%, ενώ η Νέα Δημοκρατία κατέγραφε τη μεγαλύτερη ήττα στην ιστορία της.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κόντρα στο κλίμα της ευφορίας περί δήθεν ανάκλησης των αντιλαϊκών πολιτικών της ΝΔ, μιλούσε για την καταιγιστική επίθεση που ερχόταν από την «χούντα του κεφαλαίου και της ΕΕ». Πολλοί, και εντός Αριστεράς, μιλούσαν για μικροψυχίες και Κασσάνδρες.

Ποιος το φανταζόταν τότε, ότι σήμερα, ούτε τρία χρόνια μετά, θα είχαμε 1,5 εκατομμύριο ανέργους, 500.000 να δουλεύουν χωρίς να πληρώνονται, 25% καταγεγραμμένη πτώση των μισθών, πλήρη κοινωνική καταστροφή;

Κύλησαν πολλά από τότε. Στις εκλογές της Κυριακής είναι παρούσα η δυνατότητα για ένα νέο ηχηρό χτύπημα στην πολιτική των μνημονίων και της ΕΕ, παρά το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει ό,τι μπορεί για να μη δώσει τη μάχη με όρους αριστερής πολιτικής.

 

Στις 17 Ιούνη στηρίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 του Φοίβου Μαριά

ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ ΤΗΣ ΓΗΣ

ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΜΑΣ, ΑΥΤΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ! 

ΣΤΙΣ 17 ΙΟΥΝΗ, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α!

 

 Ο παλιός κόσμος πεθαίνει 
και ο νέος κόσμος πασχίζει να γεννηθεί,
 τώρα είναι η εποχή των τεράτων
(Αντόνιο Γκράμσι)

Από τις γενιές των μεγάλων προσδοκιών.
Στις γενιές των μεγάλων αυταπατών.

4 points on the Greek situation

Thanasis Kampagiannis

 Where are the elections heading?

The polls till now seem to indicate a lead for SYRIZA, despite the vicious propaganda offensive by the Right. There is a huge push on SYRIZA to be “responsible” and denounce the most radical edges of its programme, most crucially the denunciation of the Memoranda. SYRIZA is talking in an ambiguous way. So, in the presentation of its programme, Tsipras announced that the first measure that a SYRIZA Government would vote would be the annulement of the Memoranda and of the laws implementing them. The programme itself is full of contradictions: it presents the EU funds as the main financial resource for the greek economy under SYRIZA, assuming that the funding will not stop even if the Greek state will break the deal with its lenders. When the senior economists of SYRIZA speak in the media, they are much more honest: they say that the denunciation of the Memoranda will not mean the denunciation of the Loan Treaty, that the greek state and the greek banks will keep getting money from the EU and the ECB, that the greek budget is now on the verge of having surpluses, which means that even if the lenders only give money for the expiring bonds the state will be able to function (with a different taxation system, etc).

Στο επόμενο βήμα της ανατροπής των μνημονίων ή επικοινωνιακές πιρουέτες διαχείρισης της λαϊκής οργής;

του Παναγιώτη Μαυροειδή

Μετά από μια συντριπτική καταδίκη της πολιτικής  των μνημονίων που επιβάλλουν στο λαό η ΕΕ, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ, δια μέσου των ως τώρα ελληνικών κυβερνήσεων, ο λαός μπορεί και  πρέπει να κάνει το επόμενο βήμα.

Δικαιούται  και νομιμοποιείται  και από το εκλογικό αποτέλεσμα,  να κινηθεί προς μια κατεύθυνση ανατροπής εδώ και τώρα των πολιτικών των μνημονίων που είναι σε ισχύ.

Ας κάνουμε  κατ’ αρχήν κάποιες παρατηρήσεις στα πέντε σημεία διάλογου του ΣΥΡΙΖΑ στο πλαίσιο της διερευνητικής εντολής που πήρε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Ειρωνείες, του Σπύρου Μαρκέτου

Η πολυπόθητη απελευθέρωση από το ευρώ πλησιάζει μετά την εκλογική συντριβή των τριών χουντικών κομμάτων. Καλώντας να κυβερνήσει μόνος του ο Σύριζα, ο εκπρόσωπος των βιομηχάνων Δασκαλόπουλος έδειξε πως ένα σημαντικό κομάτι του πλέγματος εξουσίας έχει πλέον αποδεχτεί το μοιραίο, και κύριο μέλημά τους είναι τώρα να φορτώσουν την ευθύνη στην αριστερά ώστε, κρύβοντας τον δικό τους ρόλο στην καταστροφή που ζούμε, κατόπιν να παραστήσουν τους τιμητές. Τρέμουν προπαντός μη σκάσει στα δικά τους χέρια το κανόνι του ευρώ.

Μια νέα ιστορική περίοδος άνοιξε την περασμένη κυριακή. Με την ψήφο τους οι λαοί της Ελλάδας και της Γαλλίας, και πιθανότατα μεθαύριο και ο ιρλανδικός με το δημοψήφισμά του, έδειξαν πως η στοιχειώδης δημοκρατία συγκρούεται πλέον με την ανάγκη του καπιταλιστικού συστήματος να εγκαινιάσει έναν νέο κύκλο συσσώρευσης στηριγμένο στην υπερεκμετάλλευση. Αμφισβητούν δηλαδή έμπρακτα τις καταστατικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης. Ακόμη πιο δραματικές νότες προσθέτει η αβέβαιης έκβασης κοινωνική επανάσταση που εκτυλίσσεται ταυτόχρονα στο κέντρο του αραβικού κόσμου, την Αίγυπτο. Ο κόσμος μας του χρόνου τέτοιον καιρό, ή ίσως και το ερχόμενο καλοκαίρι, θα είναι πολύ διαφορετικός από τον σημερινό.

Να τους βάλουμε το πιστόλι στον κρόταφο. ΑΝΤΑΡΣΥΑ για ΑΝΑΤΡΟΠΗ!

του Παναγιώτη Μαυροειδή, υποψηφίου στην Περιφέρεια Αττικής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η προεκλογική περίοδος έκλεισε. Όχι όμως και η σκέψη μας. Όχι και η αγωνία μας. Τα προβλήματα χάσκουν μπροστά μας. Δεν το βάζουμε κάτω μέχρι την τελευταία στιγμή. Άλλωστε τα δύο τελευταία χρόνια διανύσαμε μια πολιτική απόσταση χρόνων νιρβάνας και αφασίας.

Η στιγμή των εκλογών έχει ένα  ΠΡΙΝ έχει και ένα ΜΕΤΑ

Ζούμε την ιστορία, Γράφουμε ιστορία! Είμαστε το νέο

του Νίκου Βασιλόπουλου

Αυτή την Κυριακή μια ολόκληρη ιστορική γενιά, μια ολόκληρη περίοδος κλείνει!

Η περίφημη Μεταπολίτευση που ξεκίνησε με το αίμα της νεολαίας στα κάγκελα του Πολυτεχνείου κλείνει τον ιστορικό της κύκλο. Κι όπως κάθε τί που πεθαίνει, μαζί με κάθε τί που γεννιέται, κραυγάζουν. Μόνο που πρέπει να μάθουμε να ξεχωρίζουμε το κλάμα της νέας ζωής που έρχεται από τον πνιχτό ρόγχο αυτού που σβήνει…

Το Παλιό ντύνεται Νέο με κάθε τρόπο.