Γράμμα του γιου ενός εργάτη.La lettera del figlio di un operaio


Γράμμα του γιου ενός εργάτη.

La lettera del figlio di un operaio

Είχα γεννηθεί λίγες ώρες πριν, τον είδα για πρώτη φορά, ήταν ψηλός, όμορφος, δυνατός και μοσχοβολούσε λάδια και μέταλλο.

Για χρόνια τον έβλεπα να σηκώνεται στις 4 το πρωί, να ανεβαίνει στο ποδήλατό του και να εξαφανίζεται μέσα στην ομίχλη του Τορίνο, με κατεύθυνση το Εργοστάσιο.

Τον είδα να αποκοιμιέται στον καναπέ, κατεστραμμένο από τις ώρες δουλειάς και από την παραγωγή χιλιάδων κομματιών, όλων ίδιων, όπως επέβαλε η δουλειά του.

Τον είδα χαρούμενο να περνά τον ελεύθερο του χρόνο με τα παιδιά και τη γυναίκα του.

Τον είδα να υποφέρει, όταν μου είπε ότι ο μισθός του δεν του επέτρεπε να με στείλει στο πανεπιστήμιο.

Τον είδα ταπεινωμένο, όταν του έδωσαν αύξηση 100 λιρών (5 λεπτά) για κάθε ώρα δουλειάς.

Τον είδα κατεστραμμένο, όταν στα 53 του χρόνια, ένας μάνατζερ του Εργοστασίου του είπε ότι ήταν πολύ μεγάλος για τις ανάγκες τους.

Είδα μάνατζερ και βιομήχανους να ζητάνε να ανέβει ακόμη περισσότερο η ηλικία συνταξιοδότησης, είδα οικονομολόγους να παροτρύνουν την παγκοσμιοποίηση του χρήματος, αλλά να ξεχνάνε την παγκοσμιοποίηση των δικαιωμάτων, είδα διευθυντές εφημερίδων να επιβεβαιώνουν ότι οι εργάτες δεν υπήρχαν πια, είδα πολιτικούς να ζητάνε από τους εργάτες να κάνουν θυσίες, για το καλό της χώρας, είδα συνδικαλιστές να λένε ότι το «μοντέρνο» μας ζητάει να γυρίσουμε πίσω.

Μου κόπηκε η ανάσα, όταν τη Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010, στην εφημερίδα «La Stampa” του Τορίνο διάβασα το άρθρο του καθηγητή Mario Deaglio. Μέσα στην έκθεση του καθηγητή, «τα δικαιώματα των εργαζόμενων» γίνονται «κομμάτια, όχι οικονομικά, των αποδοχών», η «υπεράσπιση της θέσης εργασίας» έπρεπε να αντικατασταθεί με μια γενική «εγγύηση της συνέχισης των ευκαιριών εργασίας», αλλά κυρίως ο εργαζόμενος, του οποίου ο μισθός έχει μειωθεί στο ελάχιστο, δε χρειαζόταν πλέον «ελεύθερο χρόνο ώστε να ξοδεύει αυτό το μισθό», αλλά έπρεπε μόνο να σκέφτεται πώς θα ικανοποιήσει τις σημαντικές απαιτήσεις της άλλης πλευράς (εργοδότη). (επανέλαβε αυτή τη θεωρία και στο Radio 24 από τις 17:30 μέχρι τις 18:00 την Τρίτη 27 Ιουλίου 2010).

Σκεπτόμενος ότι ένας άνθρωπος των γραμμάτων, που είναι ικανός να εκφράσει κάθε επιχειρηματολογία, φτάνει στο σημείο να υποστηρίζει ότι ο ελεύθερος χρόνος του εργάτη δεν έχει καμιά αξία γιατί δεν είναι συνδεδεμένος με το χρήμα, μου έκοψε την ανάσα…

Μπήκα στο αυτοκίνητο που κατασκεύασαν οι εργάτες της Mirafiori στο Τορίνο (fiat).  Έτρεξα στο σπίτι των γονιών μου. Tον είδα για χιλιοστή φορά. Έγερνε, ο λαβύρινθος, που προκάλεσαν τα εκατομμύρια χτυπήματα της πρέσας, τον έκαναν να χάνει την ισορροπία του, ήταν αδύναμος από την καρδιοπάθεια. ‘Hταν ο πατέρας μου, εργάτης στον τομέα συμπίεσης (πρέσες) για 35 χρόνια, όπου θυσίασε τα πάντα, ανάμεσα στα οποία και τον ελεύθερό του χρόνο, αλλά αυτός ήταν δωρεάν.

Μοσχοβολούσε αξιοπρέπεια.

 (Luca Mazzucco)

Πηγή: http://speradisole.wordpress.com/2010/08/01/la-lettera-del-figlio-di-un-operaio/

Μετάφραση: Νιόβη Ζαραμπούκα Χατζημάνου

11 Σχόλια προς “Γράμμα του γιου ενός εργάτη.La lettera del figlio di un operaio”

  1. […] Πηγή Κατηγορίες: active. Προσθήκη στους σελιδοδείκτες. ← Επιστροφή στο %s Για γκλοπιές λεφτά έχουμε – 2.000.000 ευρώ στοίχησαν τα αστυνομικά μέτρα στη Θεσσαλονίκη ενόψει ΔΕΘ […]

  2. […] Πηγή Κατηγορίες: εργατικά, ποίηση-κείμενα. Ετικέτες: εργασία. Προσθήκη στους σελιδοδείκτες. ← Επιστροφή στο %s Για γκλοπιές λεφτά έχουμε – 2.000.000 ευρώ στοίχησαν τα αστυνομικά μέτρα στη Θεσσαλονίκη ενόψει ΔΕΘ […]

  3. Καλό είναι και ο δραματικός τόνος του στυ먻σηκώνεται στις 4 το πρωί, να ανεβαίνει στο ποδήλατό του και να εξαφανίζεται μέσα στην ομίχλη του Τορίνο» αλλά χρειάζεται και ανάλυση που να μην μπλέκει συναισθηματισμούς με σκοπό να κερδίσει τον αναγνώστη.

    Οι ανισότητες αντιμετωπίζονται μόνο όταν οι καπιταλιστές εκτίθενται στον ανταγωνισμό και οι τιμές των προιοντων τους (το ποσοστό κέρδους) πέφτουν λόγω αύξησης της παραγωγής και έλλειψης κρατικής προστασίας του κεφαλαίου (ελλείψει μονοπωλιακού ελέγχου). Και ασφαλώς με μικρότερη φορολογία γιατί η φορολογία πλήττει τους μη κινητικούς συντελεστές εργασίας, δηλαδή μισθωτούς και συνταξιούχους κατά το πλείστο.

    Διαβάστε:
    http://mises.org/daily/3944

    • Το σκέφτηκες μόνος σου αυτό που έγραψες ή το αντέγραψες από κάπου?

    • ζήσε το φιλελεύθερο παραμύθι σου,σε ένα κόσμο που τα τελευταία 30 χρόνια με πρόταγμα αυτό πετυχαίνει ακριβώς το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.Αν καταφέρεις και το ζήσεις σε αυτό τον κόσμο είσαι άξιος συγχαρητηρίων.Γιατί προς το παρόν ζεις σε άλλο.

    • Μάλλον προβοκάρεις γιατί δεν μπορώ αλλοιώς να εξηγήσω τις χοντράδες που λες. Υποστηρίζεις τελικά ένα σύστημα που παράγει δυστυχία

  4. Ζήσε το νεοφιλελεύθερο – μονεταριστικό παραμυθάκι σου. Επίσης μετατόπισε τις καμπύλες στο καρτεσιανό να βρεις την ποθητή ισορροπία, οραματίσου τον ΄΄τέλειο ανταγωνισμό΄΄, παίξε με τα κουβαδάκια σου, μέχρι η ταξική πάλη να ΄΄ξεπεράσει΄΄ διαλεκτικά τον φιλελευθερισμό σου…

  5. Grazie, per aver tradotto in greco questa lettera. Non sono Luca, ma una ragazza italiana che l’ha trascritta nel blog, perchè l’ho trovata bellissima.
    Un saluto agli amici greci. Speradisole.

  6. @speradisole. Scusaci per il ritardo di questa risposta. Ci ha fatto veramente piacere leggere il tuo messagio. In questa lettera tanti di noi abbiamo trovato elementi simili sia con il figlio o con il papa. Alla fine l’attaco ai nostri diritti non ha confini. E per quello pure la lotta verso la vita che vogliamo, debba essere una lotta commune.

    Aspettiamo i tuoi nuovi post 🙂 Un saluto pure da noi agli amici Italiani. ilesxi

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s