Πώς θα όριζες με όρους καθημερινότητας τον υπερρεαλισμό Έκτορα;

HOMENAJE A JOYCE MANSOUR

(απόσπασμα από το «Χαοτικό αντίο στον Έκτορα Κακναβάτο» της Ειρήνης Κοντογεωργίου)

Θύμηση: Θεσσαλονίκη πολιτιστική πρωτεύουσα, μεσημέρι. Μοδιάνο. «Πώς θα όριζες με όρους καθημερινότητας τον υπερρεαλισμό Έκτορα;». Σιωπή. Κρασί, ευθυμία, κουβεντούλα. Σε προοπτική κρεμασμένοι αστακοί και χταπόδια προς πώληση. Η αγορά σχεδόν αδειάζει, γαληνεύει. Πλανόδιος ακορντεονίστας ξεκινά βαλσάκι. Πετιέται χασαπάκι, αρπάζει απ’τη μέση τσιγγάνα. Αυτή αυτάρεσκα πετά χάμω τα λουλούδια που δεν πούλησε. Αρχίζουν διονυσιακό χορό κάτω απ’τις δαγκάνες των αστακών.

«Αυτό είναι υπερρεαλισμός!», αποφαίνεται ενθουσιασμένος ο ποιητής.

πηγή: αριστερό βήμα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s