Αρχείο για Αύγουστος, 2012

Γράμμα του Nicola Sacco στο γιο του.

Posted in Διεθνή, Εργατικό Κίνημα, Σαν σήμερα, Ταξική Μνήμη on 23 Αυγούστου, 2012 by ilesxi

Σαν σήμερα, στις 23 Αυγούστου 1927, εκτελέστηκαν δύο από τις πιο γνωστές και ηρωικές φυσιογνωμίες του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ, οι  Ιταλοί μετανάστες, Nicola Sacco και Bartolomeo Vanzetti. Οι δύο τους, γνωστές μορφές του αναρχικού ρεύματος των ΗΠΑ και αποφασισμένοι συνδικαλιστές εργάτες μέχρι τέλους, έπεσαν θύματα μιας πολιτικής στοχευμένης εκστρατείας, και εν τέλει καταδικάστηκαν για ένα έγκλημα που δεν διέπραξαν ποτέ. Στην υπεράσπιση τους έγινε ένα συγκλονιστικό παγκόσμιο ρεύμα αλληλεγγύης, ενώ συγκινητική και πρωτοφανής ήταν η ατρόμητη και ανθρώπινη ταυτόχρονα στάση που κράτησαν μέχρι την τελευταία τους ανάσα. Πολλά έχουν γραφτεί και γυριστεί για την υπόθεση. Μπορείτε να δείτε δύο σύγχρονα αφιερώματα, ένα πολύ καλό του Ριζοσπάστη, ένα σημερινό του tvxs, να ακούσετε το infowar – αφιέρωμα του Άρη Χατζηστεφάνου, ενώ με μια αναζήτηση στο internet μπορείτε να βρείτε τη γνωστή ταινία και την πασίγνωστη μπαλάντα στη μνήμη τους με τη μουσική του Ennio Morricone και την φωνή της Joan Baez. Εδώ παραθέτουμε το συγκλονιστικό γράμμα του Joe Sacco στον γιο του, λίγες ώρες πριν οδηγηθεί στην ηλεκτρική καρέκλα. 

Το Γράμμα του Nicola Sacco στον γιό του.

 

Αν δεν αλλάξει κάτι, θα μας εκτελέσουν στην ηλεκτρική καρέκλα, αμέσως μετά τα μεσάνυχτα, Συνέχεια

Ο Χριστός ξανασταυρώθηκε

Posted in Απόψεις, Διεθνή, Εργατικό Κίνημα, Κοινωνία on 23 Αυγούστου, 2012 by ilesxi

Του Χρήστου Αβραμίδη

Image

Ο Χριστός ξανασταυρώθηκε δώδεκα φορές. Ήταν μαύρος όπως ο πραγματικός, και άλλες δώδεκα και άλλες δώδεκα μέχρι που οι σφαίρες της αστυνομίας τελείωσαν. Ο αριθμός τον θυμάτων έφτασε τους 36 και η Αφρικάνικη χωροφυλακή τίμησε ξανά τις ρίζες τις που είχαν μείνει ανέπαφες, ακόμα και αν ο Μαντέλα βγήκε από την φυλακή με τιμές βασιλιά. Οι εργάτες έχασαν την μάχη με τον θάνατο. Για την ακρίβεια 12 εργάτες έχασαν την μάχη με το 12 τοις εκατό του παγκόσμιου χρυσού. Και στην συνέχεια μερικές ντουζίνες ακόμα μαύρων εργατών τραυματίστηκαν ή σκοτώθηκαν.

Μας μάθαιναν στο σχολείο τραγουδάκια σαβανωμένα, μούμιες που χωρίς να μας μιλούν για το πλαίσιο, είναι να τα λέμε στις γιορτές να χαίρεται το έθνος. Και είχαν αυτά τα τραγουδάκια κάπου χωμένους μέσα στις στροφές, στίχους όπως το “Και να’ταν σκοτωμένο στου αρχηγού το πλάι και μόνο από βόλι Εγγλέζου να’χε πάει. Κι από απεργία πείνας μέσα στην φυλακή, θα’ταν τιμή μου που’χασα το γελαστό παιδί”.

Δεν μας μάθαιναν όμως πως αυτά είναι η πραγματικότητα.

Ίσχυαν, ισχύουν και θα συνεχίσουν να ισχύουν αν δεν τα σταματήσουμε.

Αυτά τα μαθαίνεις από βιβλία καταρραμένα όπως το ο «Χριστός ξανασταυρώνεται» , συγγραφείς καταδικασμένους, όπως ο Λουντέμης, και ξυπόλητους γύφτους όπως οι μαθητές μου.

Αν πίστευα σε κάτι ανώτερο θα ένιωθα λίγο καλύτερα, διότι αυτοί οι άνθρωποι θα συνέχιζαν μια άλλη ζωή χωρίς αντιθέσεις και φτώχεια. Τώρα τι μπορεί να μας παρηγορήσει πέρα απ’την εκδίκηση.

«Άτιμος είναι ο κόσμος τούτος Αγά μου, άδικος τιποτένιος. Οι πιο καλοί πεινούν κι αδικιούνται, οι πιο κακοί τρων και πίνουν και κυβερνούν, χωρίς πίστη, χωρίς ντροπή, χωρίς αγάπη. Δεν μπορεί πια το άδικο να βαστάξει! Θα βγω στους γύρω δρόμους, θα σταθώ στις πλατείες, θανέβω στις στέγες και θα φωνάξω: Ελάτε όλοι οι πεινασμένοι κι οι αδικημένοι κι οι τίμοι να σμίξουμε, να βάλουμε φωτιά, να καθαρίσει η γης από δεσποτάδες κι αφεντάδες κι αγάδες.

…Θάθελα Αγά μου, νάχα τη δύναμη να σηκωθώ , να κηρύξω σε όλο τον κόσμο επανάσταση. Να ξεσηκώσω όλους τους ανθρώπους, άσπρους, μαύρους, κίτρινους, να γίνουμε ένας στρατός της πείνας παντοδύναμος και να μπούμε στις μεγάλες σαπισμένες πολιτείες και στα άτιμα παλάτια και στα ξετσίπωτα σεράγια της Πόλης και να βάλουμε φωτιά! «

Ν. Καζαντζάκης, «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται»

 

Εξιλαστήρια θύματα οι μετανάστες

Posted in Απόψεις, Αντιφασισμός, ΘΕΜΑ: Φασισμός, Κοινωνία on 22 Αυγούστου, 2012 by ilesxi

Των Θανάση Σκαμνάκη, Παναγιώτη Φραντζή 
Δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ (19.8.2012)

Ανάμεσα στον «Ξένιο Δία», τη Χρυσή Αυγή, την «ενημερωτική» πολιτική καναλιών και εφημερίδων και τις δολοφονικές επιθέσεις εναντίον ξένων υπάρχει ένας ισχυρός συνεκτικός ιδεολογικός ιστός. Που συνδέεται με την σκληρή πραγματικότητα της κρίσης. 


I.

Μια μεγάλων και επικίνδυνων διαστάσεων εκστρατεία βρίσκεται σε εξέλιξη το τελευταίο διάστημα, με άμεσα θύματα τους μετανάστες. Επίσημη πολιτεία, αστυνομικό παρακράτος και παρακρατικές ομάδες, με επίσημο όνομα ή χωρίς, έχουν κηρύξει σαφάρι εναντίον των ξένων. Ο ειρωνικής ονομασίας «Ξένιος Ζεύς» εγκαινιάζει το επίσημο πογκρόμ και στα απόνερα του ενεργοποιείται ολόκληρος ο ξενοφοβικός και φασιστικός εσμός.  Συνέχεια

Πέντε παραδείγματα πολιτικής ανυπακοής που έγραψαν ιστορία

Posted in Απόψεις, Πολιτική, ιστορία on 21 Αυγούστου, 2012 by ilesxi

Ένα δίκτυο συλλογικοτήτων άρνησης πληρωμής του φόρου είχε ενώσει το Βρετανικό κίνημα ανυπακοής   Photograph: Denis Thorpe

του Richard Seymour

Όταν ο Ισπανός δήμαρχος Χουαν Μανουέλ Σάντσεθ Γκορντίλο (Juan Manuel Sánchez Gordillo) ηγήθηκε πρόσφατα, στο πλαίσιο του αγώνα του κατά της λιτότητας, μιας επιδρομής αγροτών κατά τοπικών σούπερ μάρκετ, η ασυλία που απολαμβάνει ως τοπικός βουλευτής τον προφύλαξε από την σύλληψη. Τώρα ζητάει κι από άλλους δημάρχους να αγνοήσουν τις εντολές της κεντρικής κυβέρνησης για περικοπές δαπανών και αρνείται να προχωρήσει σε απολύσεις και εξώσεις. Σε εποχές λιτότητας, παρόμοιες έκδηλες εκδηλώσεις ανυπακοής θα πρέπει να ενθαρρύνονται. Μερικές φορές, η μεγαλύτερη ισχύς των κινημάτων λαϊκής διαμαρτυρίας είναι η δυνατότητά τους να προκαλούν αναστάτωση. Ιδού πέντε περιπτώσεις πολιτικής ανυπακοής που έγραψαν ιστορία, προς αξιοποίηση από τυχόν ευφάνταστους indignados.

Συνέχεια

Αντιμετωπίζοντας το φασισμό

Posted in Απόψεις, Αντιφασισμός, ΘΕΜΑ: Φασισμός, Πολιτική on 20 Αυγούστου, 2012 by ilesxi

του Σπύρου Μαρκέτου

Νυρεμβέργη

Εμπειρία, θεωρία και στρατηγική της νίκης

Τρεις μήνες αφότου αποκαλύφθηκε, στις εκλογές του Μαίου, η κλιμάκωση της φασιστικής απειλής, κι ενώ η ακροδεξιά χούντα που μας κυβερνά τροφοδοτεί συστηματικά τον ρατσισμό για να φορτώσει στους μετανάστες τα κρίματα των τραπεζιτών, εμφανίζονται σοβαρές ενδείξεις ότι η κοινωνία αφυπνίζεται. Δεν είναι περίεργο ότι έρχονται από τη βάση μάλλον παρά από την κορυφή.

Οι διεργασίες φαίνεται να έχουν προχωρήσει ιδίως σε μέρη όπου σχηματίστηκαν Αντιφασιστικά Μέτωπα, όπως η Καβάλα, το Ρέθυμνο και η Κορινθία. Αν τις δούμε σε ιστορική προοπτική θα μπορούσαμε να τις χαρακτηρίσουμε προσπάθειες να φτιαχτούν τοπικά ‘ενιαία μέτωπα’, σε αντιδιαστολή προς τα ευρύτερα ‘λαϊκά μέτωπα’, τα οποία περιλαμβάνουν και μη αριστερές δυνάμεις, και γι’ αυτόν το λόγο συχνά ανακόπτουν τις ριζοσπαστικές διαθέσεις της βάσης.

Συνέχεια

5 χρόνια μετά: Έλεγχος προόδου για τον καπιταλισμό της κρίσης

Posted in Απόψεις, ΘΕΜΑ: Οικονομική Κρίση, Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας, RADICAL ECONOMIC THEORIES OF THE CURRENT ECONOMIC CRISIS on 20 Αυγούστου, 2012 by ilesxi

του Richard Wolff

Λίγες μέρες πριν στις 10-13 Αυγούστου, έλαβε χώρα στην περιοχή High Falls κοντά στη Νέα Υόρκη, ένα summer campus που διοργανώθηκε από URPE (Union for Radical Political Economics) σε συνεργασία με το κίνημα Occupy Wall Street. Ο τίτλος του ήταν «Ριζοσπαστικές Οικονομικές Θεωρίες για την Τρέχουσα Οικονομική Κρίση». Στις εργασίες που έγιναν συμμετείχαν με εισηγήσεις μερικοί από τους πιο γνωστούς αριστερούς οικονομολόγους στις ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων ο Richard Kliman, o Fred Moseley, o Michael Roberts. Δημοσιεύτηκε και μπορείτε να βρείτε εδώ το τεύχος με τις περιλήψεις των παρεμβάσεων, με τη μορφή σύντομων κειμένων – σχολιασμών. Δημοσιεύουμε σήμερα τη μετάφραση του κειμένου του γνωστού οικονόμου Richard Wolff και ελπίζουμε τις επόμενες μέρες να επανέλθουμε συνεχίζοντας με νέες μεταφράσεις. Δείτε πληροφορίες για το campus και την URPE εδώ 

Μετά από 5 χρόνια  κρίσης – και χωρίς ένα τέλος να είναι ορατό  – είναι η στιγμή να αξιολογήσουμε τι συνέβη, γιατί και τι πρέπει να γίνει. Μια από τις βασικές αιτίες της κρίσης, που διαφεύγει στις περισσότερες από τις κυρίαρχες αναλύσεις, είναι η ταξική δομή των καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Με αυτό εννοώ την εσωτερική οργάνωση των εταιρειών που τοποθετεί τους εργάτες ενάντια στα συμβούλια των διευθυντών και των μεγάλων μετόχων. Αυτά τα συμβούλια αναζητούν πρώτα από όλα να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη και το μέγεθος της επιχείρησης. Αυτό σημαίνει να μεγιστοποιήσουν τη διαφορά μεταξύ της αξίας που προστίθεται από την εργασία των εργατών και της αξίας που πληρώνεται στους μισθούς των εργατών. Αυτά τα διοικητικά συμβούλια αποφασίζουν επίσης πως θα χρησιμοποιήσουν αυτή τη διαφορά («υπεραξία») για να διασφαλίσουν την αναπαραγωγή και την επέκταση της επιχείρησης. Οι μεγαλομέτοχοι και οι διευθυντές που αυτοί επιλέγουν παίρνουν όλες τις βασικές επιχειρηματικές αποφάσεις. Τι, πώς, και πού να παράγουν και πώς να ξοδέψουν την υπεραξία (σε μισθούς και μπόνους στελεχών, σε παραγωγή με εξωτερική ανάθεση (outsourcing), στον χρηματισμό πολιτικών κ.α.). Οι εργάτες (η πλειοψηφία) ζουν με τα αποτελέσματα των αποφάσεων που παίρνει μια μικρή μειοψηφία (οι μέτοχοι και οι διευθυντές). Οι εργάτες αποκλείονται από τη συμμετοχή σε αυτές τις αποφάσεις: ένα μάθημα για  την καπιταλιστική δημοκρατία. Συνέχεια

Το τέλος της ουτοπίας

Posted in Ιδέα του Κομμουνισμού, Ιδεολογία, Πολιτική, Φιλοσοφία on 19 Αυγούστου, 2012 by ilesxi

του Χέρμπερτ Μαρκούζε – διάλεξη στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου τον Ιούλιο του1967. *,**

Θ’ αρχίσω εν πρώτοις με μια κοινοτοπία· εννοώ με τούτη: σήμερα, κάθε μορφή του βιόκοσμου, κάθε μεταβολή του τεχνικού και του φυσικού περιβάλλοντος, είναι μια πραγματική δυνατότητα, και ο «τόπος» της βρίσκεται μέσα στην ιστορία. Μπορούμε σήμερα να κάνουμε τον κόσμο κόλαση – κατά κει βαδίζουμε άλλωστε, όπως γνωρίζετε. Μπορούμε όμως να τον μεταβάλουμε και στο αντίθετό της. Αυτό το τέλος της ουτοπίας, δηλαδή την αναίρεση των ιδεών και των θεωριών εκείνων, που μεταχειρίστηκαν τη λέξη «ουτοπία», για να καταγγείλουν ορισμένες ιστορικο-κοινωνικές δυνατότητες, μπορούμε σήμερα να το αντιληφθούμε επίσης και σαν «τέλος της ιστορίας · για τον εξής πολύ συγκεκριμένο λόγο, ότι δεν είναι δυνατόν πια σήμερα να φανταστούμε τις νέες δυνατότητες μιας ανθρώπινης κοινωνίας σαν προέκταση των παλιών μέσα στην ίδια ιστορική συνοχή· προϋποθέτουν απεναντίας ρήξη της ιστορικής συνεχείας, δηλαδή την ποιοτική εκείνη διαφορά μεταξύ ελεύθερης κοινωνίας και των ανελεύθερων κοινωνιών, που, κατά τον Μαρξ, μας επιτρέπει πράγματι να θεωρήσουμε την ως τα σήμερα ιστορία σαν «προϊστορία» της ανθρωπότητας.

Συνέχεια

Hunger Games

Posted in Διεθνή, Οικονομία, Περιβάλλον, Οικολογία on 19 Αυγούστου, 2012 by ilesxi

του George Monbiot

Ο πλούσιος κόσμος προκαλεί τους λιμούς που ισχυρίζεται ότι προλαμβάνει

Ο Πελέ, ο Χαϊλέ Γκεμπρεσελασιέ και ο Μοου Φάρα, σε στιγμές κεφιού μαζί με τον πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον έξω από την οικεία του, πριν την συνδιάσκεψη για την παγκόσμια πείνα

Δεν κατηγορώ τον Μοου Φάρα, τον Πελέ και τον Χαϊλέ Γκεμπρεσελασιέ, πού στήθηκαν, μες στις αγκαλιές και τα χαμόγελα, έξω από την Ντάουνινγκ Στρητ (πρωθυπουργική κατοικία στο Λονδίνο) για να φωτογραφηθούν στη συνδιάσκεψη κορυφής κατά της πείνας που διοργανώνει ο πρωθυπουργός (1). Ίσως να αγνοούσαν τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνταν για να προωθήσουν την επιχειρηματική και πατερναλιστική προσέγγισή του (του πρωθυπουργού) για την εξωτερική οικονομική βοήθεια. Ίσως να αγνοούσαν επίσης το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας στο οποίο αυτός πρωτοστατεί. Ίσως και ο ίδιος ο Κάμερον το αγνοεί.

Πιθανότατα θα έχετε ως τώρα ακούσει για το λιμό που αναπτύσσεται στην περιοχή Σάχελ της δυτικής Αφρικής. Οι κακές σοδειές και οι υψηλές τιμές των τροφίμων απειλούν τη ζωή περίπου 18 εκατομμυρίων ανθρώπων. Η τιμή των τροφίμων παγκοσμίως είναι πιθανό να αυξηθεί περαιτέρω, ως αποτέλεσμα των χαμηλών αποδόσεων των καλλιεργειών στις Ηνωμένες Πολιτείες, που προκλήθηκαν από τη χειρότερη ξηρασία των τελευταίων 50 ετών. Οι τιμές των σιτηρών διεθνώς, ως αποτέλεσμα αυτής της καταστροφής, ανέβηκαν 17% τον περασμένο μήνα(2). Συνέχεια

Daniel Bensaïd: O Alain Badiou και το θαύμα του συμβάντος (2004)

Posted in Φιλοσοφία on 18 Αυγούστου, 2012 by ilesxi

Δημοσιευμένο ως κεφάλαιο στοThink Again, Alain Badiou and the Future of Philosophy. επιμέλεια Peter Hallward, continuum, London/New York 2004. Το κείμενο διατείθεται διαδικτυακά στα αγγλικά και τα γαλλικά

Ο Marx είχε το θράσος να δηλώσει ότι η φιλοσοφία τελικά θα απονεκρωνόταν μέσω της επίτευξης της στρατηγικής μετεξέλιξής της: δεν ήταν πια θέμα μονάχα ερμηνείας του κόσμου, αλλά αλλαγής του. Αντιθέτως, ο Alain Badiou προτείνει σήμερα να επαναλάβουμε την κατ’ εξοχήν φιλοσοφική χειρονομία· μια “Πλατωνική χειρονομία” που αντιπαρατίθεται στην τυραννία της γνώμης και τις αποκηρύξεις της αντι-φιλοσοφίας. Με αυτόν τον τρόπο, πιστεύει ότι ανορθώσει τη φιλοσοφία, μια φορά ακόμα αφότου εξέπεσε, αφότου ήρθε αντιμέτωπη με εκείνες τις “συναρπαστικές μορφές σκέψης” που την είχαν αιχμαλωτίσει. “Η επιστημονική σκέψη οδήγησε στην άνοδο των διαφόρων εκδοχών θετικισμού, η πολιτική σκέψη γέννησε τη φιγούρα μιας φιλοσοφίας του κράτους, ενώ, τέλος, η τέχνη ασκούσε εξαιρετική έλξη ήδη από τον 19ο αιώνα. Συνεπαρμένη, δέσμια, ακόμα και υπαγμένη στην τέχνη, την πολιτική ή τις επιστήμες, η φιλοσοφία έχει οδηγηθεί στο σημείο να αυτοανακηρυχτεί κατώτερη αυτών που βρίσκονται στη διάθεσή της Συνέχεια

Νότια Αφρική: H ιστορία πίσω από τη βάρβαρη σφαγή της αστυνομίας

Posted in Διεθνή, Εργατικό Κίνημα on 17 Αυγούστου, 2012 by ilesxi

Η σφαγή 34 ανθρώπων στη Μαρικάνα έκανε το γύρο του κόσμου. Η Anita de Klerk κοιτάζει πίσω από τα πρωτοσέλιδα. Από το Counterfire

Είδαμε σοκαριστικές εικόνες με την Νοτιοαφρικανική Αστυνομία να πυροβολεί εναντίον απεργών μεταλλωρύχων στα βορειοδυτικά της χώρας. Περιγράφηκε σαν «την πιο βίαιη μέρα από το τέλος του Απαρτχάιντ». Έχασαν τη ζωή τους 34 άνθρωποι και 78 τραυματίστηκαν.

Η κυβέρνηση του Αφρικάνικου Εθνικού Κογκρέσου κήρυξε την απεργία παράνομη και έδωσε εντολή στην αστυνομία έπειτα από μια βδομάδα βίαιων διαδηλώσεων, να διαλύσει τη συγκέντρωση των απεργών – που διεκδικούσαν αυξήσεις μισθών στο ορυχείο πλατίνας Λονμίν. Το σκηνικό βίας τις τελευταίες επτά μέρες είχε ήδη αφήσει πίσω του 10 νεκρούς, καθώς οι αστυνομικοί χρησιμοποίησαν αντλίες νερού, δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου – λάμψης στην προσπάθειά τους να καταστείλουν την απεργία, καλεσμένη από την Εθνική Ένωση Μεταλλωρύχων με στόχο την αύξηση του μηνιάτικου κατά 1000 δολάρια. Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: