Η ιστορία μας καλωσόριζε στο Δεκέμβρη του ’08.

Photo: 6-7-8 Δεκέμβρη, Θεσσαλονίκη 2008.<br />"15χρονος νεκρός στα Εξάρχεια από σφαίρες αστυνομικού".</p><p>Μια στιγμή χρειάστηκε και σα μαγνήτης το Πολυτεχνείο Θεσ/νίκης μας τράβηξε όλους. Την ώρα που φτάσαμε ένα πανό στον πρώτο διάδρομο μετά την είσοδο ήταν ήδη σχεδόν έτοιμο: "Αυτές οι νύχτες είναι του Αλέξη".</p><p>Και από κει στους δρόμους της πόλης, πολύς κόσμος σε πολλά σημεία έτοιμος για όλα. Την άλλη μέρα το πρωί, Κυριακή, η πορεία θα είναι πραγματικά μεγάλη και θα καταλήξει στην πλατεία Χημείου. Μετά από πετροπόλεμο, μεγάλη αναταραχή και προβληματισμό για το τι μέλλει γενέσθαι, η καταλυτική παρέμβαση του Ζ.Κ. μας οδηγεί στην απόφαση της ηρωικής εξόδου από τα Π/μια με κίνδυνο η πορεία να χτυπηθεί ανά πάσα στιγμή. </p><p>Στην Εθνικής Αμύνης έχουμε καταλάβει ότι είμαστε πάρα πολλοί και πολλές. Ο δρόμος αντηχεί απ' άκρη σ' άκρη "Στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες, ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες", "Εργάτες απολύει και νέους εκτελεί, κάτω η χούντα του Καραμανλή" κι "ΕΛΑΣ ελλήνων αστυνομικών, ρουφιάνων, δολοφόνων και βασανιστών".</p><p>Λίγα λεπτά μετά το κτίριο του Δικηγορικού Συλλόγου στη διαγώνιο είναι κατειλημμένο. Λίγες ώρες μετά ενώ πάνω γίνεται μαζική συνέλευση της κατάληψης, η Τσιμισκή κλείνει και στήνονται πρόχειρα οδοφράγματα. Το βράδυ μαθαίνουμε πως θα κατειληφθεί και η σχολή Θεάτρου. </p><p>Την άλλη μέρα το πρωί, έχει ξημερώσει Δευτέρα και μια έκπληξη μας περιμένει. Από το βάθος στην Εγνατία ξεπροβάλει ένα τεράστιο πλήθος οργισμένων πιτσιρικάδων από σχολεία της Τούμπας. Η εικόνα είναι συγκινητική. Από παντού έρχονται μηνύματα ότι οι μαθητές φεύγουν από τα σχολειά, διαδηλώνουν κι επιτίθενται στα αστυνομικά τμήματα. </p><p>Στις σχολές κυκλοφορούν οι πρώτες αφίσες με τη φωτογραφία του Αλέξη. Το απόγευμα η συγκέντρωση στην Καμάρα ήταν κάτι το πρωτόγνωρο. Οι φήμες την ώρα της πορείας για το τι γίνεται σε άλλα σημεία της πορείας, της πόλης και κυρίως σε άλλες πόλεις οργιάζουν. </p><p>Τα μισά ήταν αλήθεια τελικά, αλλά αυτό αρκούσε.<br />Η ιστορία μας καλωσόριζε στο Δεκέμβρη του '08.<br />Κι εμείς είχαμε υποκλιθεί μπροστά της.<br />Και από τότε το όνομα Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος θα μας θυμίζει πάντα ετούτα τα μεγάλα κελεύσματά της.</p><p>6 - 12 - 2012<br />Κ.Γ.

6-7-8 Δεκέμβρη, Θεσσαλονίκη 2008.
«15χρονος νεκρός στα Εξάρχεια από σφαίρες αστυνομικού».

Μια στιγμή χρειάστηκε και σα μαγνήτης το Πολυτεχνείο Θεσ/νίκης μας τράβηξε όλους. Την ώρα που φτάσαμε ένα πανό στον πρώτο διάδρομο μετά την είσοδο ήταν ήδη σχεδόν έτοιμο: «Αυτές οι νύχτες είναι του Αλέξη».

Και από κει στους δρόμους της πόλης, πολύς κόσμος σε πολλά σημεία έτοιμος για όλα. Την άλλη μέρα το πρωί, Κυριακή, η πορεία θα είναι πραγματικά μεγάλη και θα καταλήξει στην πλατεία Χημείου. Μετά από πετροπόλεμο, μεγάλη αναταραχή και προβληματισμό για το τι μέλλει γενέσθαι, η καταλυτική παρέμβαση του Ζ.Κ. μας οδηγεί στην απόφαση της ηρωικής εξόδου από τα Π/μια με κίνδυνο η πορεία να χτυπηθεί ανά πάσα στιγμή.Στην Εθνικής Αμύνης έχουμε καταλάβει ότι είμαστε πάρα πολλοί και πολλές. Ο δρόμος αντηχεί απ’ άκρη σ’ άκρη «Στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες, ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες», «Εργάτες απολύει και νέους εκτελεί, κάτω η χούντα του Καραμανλή» κι «ΕΛΑΣ ελλήνων αστυνομικών, ρουφιάνων, δολοφόνων και βασανιστών».Λίγα λεπτά μετά το κτίριο του Δικηγορικού Συλλόγου στη διαγώνιο είναι κατειλημμένο. Λίγες ώρες μετά ενώ πάνω γίνεται μαζική συνέλευση της κατάληψης, η Τσιμισκή κλείνει και στήνονται πρόχειρα οδοφράγματα. Το βράδυ μαθαίνουμε πως θα κατειληφθεί και η σχολή Θεάτρου.

Την άλλη μέρα το πρωί, έχει ξημερώσει Δευτέρα και μια έκπληξη μας περιμένει. Από το βάθος στην Εγνατία ξεπροβάλει ένα τεράστιο πλήθος οργισμένων πιτσιρικάδων από σχολεία της Τούμπας. Η εικόνα είναι συγκινητική. Από παντού έρχονται μηνύματα ότι οι μαθητές φεύγουν από τα σχολειά, διαδηλώνουν κι επιτίθενται στα αστυνομικά τμήματα.

Στις σχολές κυκλοφορούν οι πρώτες αφίσες με τη φωτογραφία του Αλέξη. Το απόγευμα η συγκέντρωση στην Καμάρα ήταν κάτι το πρωτόγνωρο. Οι φήμες την ώρα της πορείας για το τι γίνεται σε άλλα σημεία της πορείας, της πόλης και κυρίως σε άλλες πόλεις οργιάζουν.

Τα μισά ήταν αλήθεια τελικά, αλλά αυτό αρκούσε.
Η ιστορία μας καλωσόριζε στο Δεκέμβρη του ’08.
Κι εμείς είχαμε υποκλιθεί μπροστά της.
Και από τότε το όνομα Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος θα μας θυμίζει πάντα ετούτα τα μεγάλα κελεύσματα.

6 – 12 – 2012
Κ.Γ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s