Αρχείο για Μαρτίου, 2013

Το λόμπι της χολής, από τον Χριστούλα στο μαγκάλι

Posted in Απόψεις, Κοινωνία on Μαρτίου 31, 2013 by ilesxi

του Διονύση Ελευθεράτου

Το λόμπι της χολής, από τον Χριστούλα στο μαγκάλι

Ένας χρόνος από την αυτοκτονία, ένας ασταμάτητος «χορός» καθεστωτικής αθλιότητας

Σε λίγες ημέρες (4 Απριλίου) συμπληρώνεται ένα χρόνος από την αυτοκτονία – πολιτική διακήρυξη του συνταξιούχου φαρμακοποιού Δημήτρη Χριστούλα. Ένας χρόνος διαρκούς αθλιότητας εκ μέρους των «πάνω». Ας θυμηθούμε – όλο και κάποια χρήσιμα συμπεράσματα απορρέουν…

Απρίλιος 2012. Το «όλον ΠΑΣΟΚ» ήταν «εκεί», με την ιδιότητα του αγριότερου καθεστωτικού «μαντρόσκυλου». «Ενωμένο» – εμετικό. «Ενωμένο» (η σήψη ενίοτε γίνεται συγκολλητική ουσία) και αποφασισμένο να …απαντήσει στον Χριστούλα. Επί των «επάλξεων», ο εκ των «κηπουρών» του ΓΑΠ, Πάνος Μπεγλίτης, ο «βενιζελικός» Πάρις Κουκουλόπουλος, ο «μια κατηγορία μόνος μου» Μίμης Ανδρουλάκης… Συνέχεια

Ο Μπελογιάννης και η αρχή μιας νέας εποχής

Posted in Απόψεις, Αριστερά, Σαν σήμερα, Ταξική Μνήμη on Μαρτίου 30, 2013 by ilesxi

του Κώστα Τζιαντζή 

 

Στις 30 Mαρτίου, πριν 43 χρόνια, εκτελέστηκε ο Mπελογιάννης μαζί με τους συντρόφους του, Mπάτση, Kαλούμενο και Aργυριάδη, στο Γουδί, κάτω από τους προβολείς των στρατιωτικών αυτοκινήτων, για να μην προλάβει το ξημέρωμα και πάρει χαμπάρι ο κόσμος.

«Πάμε για καθαρό αέρα», ήταν τα λόγια του, στο «ήρθε η ώρα» του δεσμοφύλακα. Aπό τότε ο Mπελογιάννης αγαπήθηκε όσο λίγοι και υμνήθηκε συχνά και από τους αντιπάλους του, ξένους και «δικούς του». Συμβόλισε ευρύτερα το μαρτύριοτην αξιοπρέπεια και την ελπίδα της μετεμφυλιακής Eλλάδας των εργαζομένων και από μια άποψη το γενικότερο δράμα του μεταπολεμικού κόσμου. Συνέχεια

Το ποτάμι της οργής δεν γυρίζει πίσω ότι κι αν κάνουν- Δήλωση των 3 συνδικαλιστών των ΟΤΑ για την απόφαση καταδίκη τους

Posted in Εργατικό Κίνημα, Κρατικός αυταρχισός on Μαρτίου 30, 2013 by ilesxi

Δήλωση των 3 συνδικαλιστών των ΟΤΑ για την απόφαση καταδίκης τους

 

Με τη σημερινή του απόφαση, για την καταδίκη μας σε εξάμηνη φυλάκιση  επειδή «παρευρεθήκαμε» και στηρίξαμε τον απεργιακό αγώνα των συναδέλφων μας  στο Δήμο Ηρακλείου το 2007(!!!) το δικαστήριο,  επιδιώκει να θέσει τους αγώνες των εργαζομένων και το συνδικαλιστικό κίνημα στο απόσπασμα. Συνέχεια

Νέα ομάδα μελέτης Κεφαλαίου

Posted in Διαφορα on Μαρτίου 28, 2013 by ilesxi

Image

Για τους φίλους της Θεσσαλονίκης, λάβαμε και δημοσιεύουμε το παρακάτω mail

«Το να επαναλαμβάνουμε απλά τα λόγια του Κ. Μαρξ: «κάθε βήμα ενός πραγματικού κινήματος είναι σημαντικότερο από μία ντουζίνα προγράμματα» σε μια εποχή πλήρους θεωρητικής σύγχυσης, είναι το ίδιο με το να φωνάζουμε στη θέα μιας κηδείας: «πέντε δέκα την ημέρα κι εκατό την εβδομάδα!» φέρεται να είπε κάποτε ο Λένιν
Ποια εποχή θα μπορούσε να έχει περισσότερα αναπάντητα ερωτήματα από την σημερινή και το κυριότερο πως θα μπορέσουμε να ανακινήσουμε την κουβέντα για να τα απαντήσουμε Συνέχεια

Οι μώλωπες δεν είναι εικόνα στις ειδήσεις…

Posted in Κρατικός αυταρχισός with tags , , , , on Μαρτίου 27, 2013 by ilesxi

inquisition

γράφει η Κατερίνα Σταυρούλα

Τα Βασανιστήρια…

“Με βουτάνε από την μπλούζα και με τραβάνε σε ένα άλλο δωμάτιο. “Γιατί με φέρατε εδώ;” “Γιατί πουλάς ναρκωτικά.” μου είπαν και τρώω την πρώτη σφαλιάρα. Ήταν τόσο δυνατή, που βούλωσε το αυτί μου. “Που ήσουν εκείνο το βράδυ;” Τους απαντάω και τρώω τη δεύτερη σφαλιάρα. “Πες την αλήθεια, ρε μαλάκα”. Αυτό συνέβαινε επί 6-7 ώρες: με ρωτούσαν και μετά με χτυπούσαν στο κεφάλι, στο σβέρκο, στα μάγουλα. Κάθε μισή ώρα σταματούσαν και με έβαζαν να κοιτάω όρθιος τον τοίχο. “Σκέψου καλύτερα και πες την αλήθεια, γιατί αλλιώς θα φας κι άλλο ξύλο”, μου έλεγαν. Ζητούσα νερό…

Όταν αρνήθηκα να δώσω DNA, μπήκαν μέσα 10, φοβήθηκα ότι θα φάω κι άλλο ξύλο κι έτσι έδωσα. Μετά υπέγραψα ένα χαρτί ότι το έδωσα χωρίς βία. Μετά με πήγαν σε ένα άλλο δωμάτιο όπου ένας κύριος μου έλεγε να δώσω ότι ξέρω, γιατί το χωριό μου έχει γίνει Ζωνιανά και πρέπει να ελαφρύνω και τη δική μου θέση και των χωριανών μου. Τι να έλεγα, αφού δεν ήξερα τίποτα; Τότε με πήγαν σε ένα άλλο δωμάτιο. Μπήκαν 10 αστυνομικοί και πιάσανε τις τέσσερις γωνίες. “Τώρα θα παίξουμε πινγκ πονγκ” είπαν κι άρχισαν να με πετάνε ο ένας στον άλλο και φωνάζανε “Μαλάκα, αλήτη, αναρχικέ”. Με άφησαν ελεύθερο στις 20:15. Νερό δεν μου έδωσαν ποτέ.”

(από το ρεπορτάζ της Ντίνας Δασκαλοπούλου με τίτλο “Μια μέρα ιδανική για επενδύσεις…” στην Εφημερίδα των Συντακτών, Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2013)

Μαρτυρίες βασανιστηρίων σαν κι αυτή όλο και πιο συχνά σπάνε τον φραγμό της παραδοσιακής σιωπής και κάνουν την εμφάνισή τους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, εγχώρια αλλά και διεθνή. Η ατζέντα που προωθείται συστηματικά από την κυβέρνηση, η εμπέδωση του δόγματος “νόμος και τάξη”, περνά πλέον φανερά από τη βία, την τρομοκράτηση και τον βασανισμό τόσο “τυχαίων” πολιτών όσο και κρατουμένων. Συνέχεια

Κατουρώντας τον Θάνατο

Posted in Διεθνή, Ταξική Μνήμη on Μαρτίου 27, 2013 by ilesxi

Ο Βεβέλ Γκαρθία ήταν πιτσιρικάς, 22 χρονών, «αριστερός στο πόδι και στις ιδέες» όπως χαρακτηριστικά τον περιγράφει ο συγγραφέας Εδουάρδο Γκαλεάνο σε μια από τις μικρές ιστορίες που συμπεριέλαβε στο βιβλίο του ‘Καθρέφτες’. Αγωνίστηκε όλες κι όλες τέσσερις χρονιές με τα χρώματα της Ντεπορτίβο Λα Κορούνια παίζοντας επιθετικός και σκοράροντας 11 γκολ σε 28 παιχνίδια. Λίγες μόλις ημέρες μετά το πραξικόπημα του Φράνκο ο Βεβέλ και δυο ακόμα απ’ τα αδέρφια του συλλαμβάνονται σε μια από τις πρώτες μικρές μάχες του Ισπανικού εμφυλίου σαν μέλη της Σοσιαλιστικής Νεολαίας. Μετά από μια διαδικαστική και γρήγορη δίκη ο ίδιος και ο ένας εκ των αδερφών του καταδικάζονται σε θάνατο, ενώ το τρίτο μέλος της οικογένειας την γλιτώνει προσωρινά με φυλάκιση όντας ακόμα ανήλικος. (Εκτελέστηκε την επόμενη χρονιά στις φυλακές με επίσημη αιτία το ότι προσπάθησε να αποδράσει.) Συνέχεια

Κύπρος: Μπροστά στην ιστορική αναγκαιότητα της ανατροπής

Posted in Αριστερά, Ευρωπαϊκή Ένωση, Κύπρος on Μαρτίου 26, 2013 by ilesxi

της Ειρήνης Ηλιοπούλου & του Κωνσταντίνου Κωνσταντίνου

Image

Για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία, η Κύπρος βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας όχι λόγω του <<Κυπριακού>> αλλά για τη θέση της στο ντόμινο της κρίσης του καπιταλισμού. Για πρώτη φορά στην κορυφή της ατζέντας στο δημόσιο πολιτικό λόγο είναι η οικονομία και όχι το εθνικό ζήτημα ή όπως το’ πε κι ένας φίλος στη Λευκωσία, ζούμε τις μέρες του <<Κυπριακού Νο.2>>. Κάποιοι είπαν πως ξαφνικά ξημέρωσε η 16η του Μάρτη και η Κύπρος βρέθηκε στο στόχαστρο των Τροϊκανών με τις τράπεζες κλειστές και τις καταθέσεις δεσμευμένες ενώ κάποιοι άλλοι έβλεπαν πως οι εργαζόμενοι στην Κύπρο δε θα γλίτωναν αργά ή γρήγορα από τη βάρβαρη επίθεση. Τι γίνεται όμως αυτές τις μέρες στη Λευκωσία; Τι προηγήθηκε του “όχι” από τη Βουλή; Ποια “ναι” έρχονται μετά το σημαντικό “όχι”; Ποια είναι η στάση της Αριστεράς και του λαϊκού κινήματος; Σημειώνουμε κάποιες σκέψεις με την επίγνωση πως ο ιστορικός χρόνος για τον τόπο είναι πυκνός και άρα η εξέλιξη των πραγμάτων μπορεί να κάνουν το κείμενο ελλιπές την ίδια ώρα που γράφεται. Συνέχεια