Ένα σχόλιο για τα πιασμένα παγκάκια της Κυψέλης

του Παντελή Προμπονά

Πως ήσουνα εχθρός μου, δε το ήξερες,

Οι λέξεις σου το είπαν

[κ. δημουλά, ενός λεπτού μαζί]

dimoulaΟ κόσμος μας αλλάζει. Και μαζί του και οι άνθρωποι. Το συναισθανόμαστε, το καταλαβαίνουμε μα ακόμα οι λέξεις δεν έχουν την ακρίβεια που απαιτεί η ερμηνεία. Ακόμη περισσότερο δεν έχουνε τη δύναμη που απαιτεί η αλλαγή. Και προσμένουμε άλλοι ατομικά και άλλοι πιο συλλογικά, ανιχνεύοντας κριτικά το μέλλον. Από χθες ο κόσμος της δυνητικής επικοινωνίας φλέγεται από κάποιες δηλώσεις της ποιήτριας Κικής Δημουλά. Οι μετανάστες έχουν καταλάβει όλα τα παγκάκια της Κυψέλης. Κι όταν ο κάθε άνθρωπος φτιάχνει τη δική του οπτική για τον κόσμο, πόσο χρήσιμα μοιάζουν τα λόγια των πολιτογραφημένων σοφών ώστε να σχηματοποιήσουν τις σκόρπιες εικόνες. Κι έπειτα δηλώσεις επανόρθωσης, απομαγνητοφώνηση λέξη προς λέξη, σάπια και κατεστημένη Σώτη Τριανταφύλλου στο protagon και διαμάχες του ψηφιακού λες κι έχουν φόντο κάποια pop star. Απογοήτευση.

Από τις ενοχλητικότερες αντιδράσεις στον δημόσιο λόγο είναι αυτή που παριστάνουμε τους έκπληκτους και τους προσβεβλημένους. Για πολλά χρόνια, τα τρία τελευταία πολύ έντονα, ο ρατσισμός εκφέρεται με τη γλώσσα των δικαιωμάτων, με τη γλώσσα της καθημερινής ζωής, με την γλώσσα της οικονομίας, με τη γλώσσα της δημοκρατικής επιλογής. Ο ρατσισμός συνιστά συστατικό στοιχείο των διαδικασιών υποκειμενοποίησης της κρίσης. Και αποκτά λογοθετική και σωματική εκφορά. Κάποια σώματα, κάποιες ζωές είναι παρείσακτες τις πόλεις στον βαθμό που είναι ορατές. Όταν καλλιεργούν αμισθί φράουλες, όταν χαρίζουν το σώμα τους στις σεξουαλικές ορέξεις του «υγιούς πληθυσμού», όταν μεγαλώνουν τα παιδιά σας ή περιποιούνται τους παππούδες μας τότε οι μετανάστες εκτελούν «αόρατες» κοινωνικές λειτουργίες. Δεν καταλαμβάνουν τις πόλεις, αντίθετα βιώνουν πολλαπλούς αποκλεισμούς, ταξικούς, εθνικούς, συχνά έμφυλους.

Το πρόβλημα έγκειται όταν καταλαμβάνουν χώρο. Όταν ανασύρονται στο προσκήνιο της ανθρώπινης εμπειρίας. Όταν αποκτούν καθημερινότητα, χρόνο για κοινωνική ζωή στην πλατεία, όταν ασθενούν και χρειάζονται γιατρό, όταν ζητούν ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά τους μέσα στο ελληνικό σχολείο. Πόσες φορές σκεφτήκατε την ύπαρξη αυτών των ανθρώπων δίπλα σας ως πρόβλημα και ανάποδα πόσες φορές προσπαθήσατε να έρθετε κοντά στη γειτονιά σας; Στα απέναντι παράθυρα που συναντιούνται οι μυρωδιές της κουζίνας σας; Σε μια παιδική γιορτή που μιλιέται η διεθνέστερη γλώσσα του κόσμου, το παιχνίδι;

Η Κική Δημουλά, είναι αναμφισβήτητα μια καλή ποιήτρια, αν το μόνο μας κριτήριο είναι η αισθητική. Δεν έχει κρύψει ποτέ τις απόψεις της. Εκλέχθηκε στην Ακαδημία Αθηνών, με ότι αυτό συνεπάγεται. Έχει πολλές συμπάθειες στον κόσμο των παλιανθρώπων όπως γράφει και ο Σταμάτης. Δεν καταλαβαίνω γιατί σοκάρεστε όσοι σοκάρεστε. Εκείνη πρέπει να σοκαριστεί με όσους την επαινούν. Η ποίηση της μπορεί να εξέφραζε κάποιους και άλλους όχι. Η ουσία έγκειται στο πόσους εκφράζουν οι δηλώσεις τις. Όποιες και να είναι, οι προβεβλημένες ή οι διευκρινισμένες, οι απομαγνητοφωνημένες ή οι θρυλούμενες. Πόσοι συνάνθρωποι μας λένε από μέσα τους «βρέθηκε ένας άνθρωπος να τα πει»; Πόσοι αισθάνονται την ίδια αγανάκτηση στα παγκάκια της Κυψέλης και των υπόλοιπων γειτονιών στο κέντρο; Πόσοι θεωρούν τον μετανάστη ενοχλητική εικόνα;

China - The Common People of Tiananmen

«Πραγματικά η διανοητική δραστηριότητα πρέπει να διακρίνεται σε βαθμούς, ακόμη και από εσωτερική άποψη, βαθμούς που σε στιγμές υπερβολικής αντίθεσης, μας δίνουν μιαν αληθινή και ιδιαίτερη ποιοτική χροιά: στην πιο υψηλή βαθμίδα θα τοποθετηθούν οι δημιουργοί των διάφορων επιστημών, της φιλοσοφίας και της τέχνης κλπ, στην πιο χαμηλή οι κατώτεροι «διαχειριστές» και διαφημιστές του συσσωρευμένου και ήδη υπάρχοντος πνευματικού πλούτου», γράφει ο Αντόνιο Γκράμσι. Δεν θα αξιολογήσω σε ποιες στιγμές της η ποίηση της Δημουλά βρέθηκε στην υψηλή βαθμίδα, είμαι σίγουρος όμως πως οι δηλώσεις της ανήκουν στην δεύτερη. Η αναπαραγωγή μιας ήδη συσσωρευμένης κουλτούρας μισανθρωπισμού και βιοπολιτικής κυριαρχίας, αποτελεί λυπηρό δείγμα για έναν πνευματικό άνθρωπο σε ότι κι αν πιστεύει.

4 Σχόλια to “Ένα σχόλιο για τα πιασμένα παγκάκια της Κυψέλης”

  1. χρηστος χριστοπουλος Says:

    όπως και εγώ, έτσι και εσύ, δεν ήσουν εκεί για να ακούσεις τον τόνο της φωνής της, ούτε την έκφραση του προσώπου της όταν είπε όλα όσα οι επαγγελματίες της αριστερής πολιτικής λένε για να πουλήσουν το αριστερό «αντιρατσιστικό» τους προϊόν. αυτά που γράφεις αντί για απολογία και συγνώμη είναι στην ουσία η άφεση αμαρτιών για την επίθεση που της εγινε…άσε που νομίζω ότι άπαξ και δημοσιεύσεις κάτι, αυτό ακολουθεί το δρόμο του, που πολλές φορές δεν είναι ο δικός σου, και όταν βρεθείς, η σε φέρουν οι αναλυτές του, απέναντι του, δεν θα το αναγνωρίζεις γιατί θα είναι δικό τους πλέον, και εσύ, ως δημιουργός, θα πρέπει να γίνεις πολίτης και να τους επιτεθείς για την ανοησία και τη μορφωμένη αγραμματοσύνη τους

    • Δεν πουλάμε αντιρατσιμό ούτε μας αφορά ο τόνος της φωνής της. Δεν ξέρω πως όσα γράφονται στο κείμενο θα χρησιμοποιηθούν από τους αναλυτές απέναντι μας, ωστόσο είναι σαφές πως η Κική Δημουλά δεν μας είπε τίποτα καινούργιο απολύτως, με όποιο τόνο, τρόπο ή νόημα και αν το χρωμάτισε.

      • χρηστος χριστοπουλος Says:

        Η γνώμη μου είναι ότι πουλάτε το προϊόν “ρατσισμός”, όχι γιατί δεν υπάρχει, υπάρχει και τον προσφέρουν όλοι, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας, η ΧΑ, σαν τη μάχη ενάντια στην αρρώστια, η αριστερά σαν τον γραφικό ανθρωπισμό, αλλά κανείς δεν λέει την αλήθεια για την έλευση τόσων μεταναστών και τον τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος της, με τέτοιο τρόπο, ύπαρξης τους στην ελλαδα.

        Πουλάτε το προϊόν ρατσισμού γιατί όταν τα 2/3 της αφήγησης της είναι για την πολεοδομική ασχήμια της κυψέλης μέσα από τα βιώματα της, εσείς ασχολείστε με αυτό που είπε σαν “ενόχληση” (?) για την πλατεία κυψέλης και ότι συμβαίνει στην κυψέλη με τις ληστείες κτλ. Μα καλά, δεν μπορεί κάποιος άνθρωπος να ενοχληθεί από κάτι? Εγώ με την πολιτική μου στάση, δεν “ενοχλούμαι” από τους Χ-αυγιτες? Εγώ με την αισθητική μου στάση δεν “ενοχλούμαι” από τις τρεντουριες και το 14χρονο που είναι ντυμένο σαν η πολύ wow sexy trendοσκυλου η θεογκομενα? Εγώ σαν “μορφωμένος”, δεν “ενοχλούμαι” όταν θα πρέπει να αποφύγω τα τούβλα που βγαίνουν απ τα στόματα συνομιλητών? Κτλ κτλ κτλ αυτη την ενοχληση μου απαγορευεται να την εκφρασω, ποσο μαλλον οταν θα το κανω με εναν ανθρωπιστικο τροπο? (”…Μακάρι να μην υπήρχε αυτό το θέμα της πείνας, μακάρι οι φυλές του κόσμου να ήταν ανακατωμένες, εδώ πια είναι ένα πρόβλημα πώς συντηρούνται αυτοί οι άνθρωποι….”)

        το γεγονός ότι από την αφήγηση βιωμάτων από τη ζωή ενός ανθρώπου (…Παίζαμε πεντόβολα ώρες ολόκληρες στα σκαλάκια του σπιτιού. Ήτανε μια άλλη κατάσταση, την νοσταλγώ πάρα πολύ και δεν ξέρω αν αυτός είναι ο λόγος που δεν ακολούθησα την κόρη μου στο προάστιο ή απλά ο φόβος να προσαρμοστώ στο καινούριο…) επιλέγετε ένα ορισμένο κομμάτι της αφήγησης (αυτό που σας βολεύει για να πουλήσετε πολιτικά) και ερμηνεύετε την την έκφραση της ανθρωπινής ενόχλησης με τρόπο τέτοιο που θα σας κάνει υπερασπιστές του ανθρωπισμού και των δικαιωμάτων, τσακίζοντας τον άνθρωπο που άπλα εξέφρασε την ενόχληση του, όχι απάνθρωπα (…Μην ξεχνάμε πως οι ξένοι που βρέθηκαν εδώ ήταν λόγω της φτώχειας των χωρών εκείνων. Ήλθαν να ζήσουν εδώ πέρα…), (…Πάντως εάν πάει κανείς στην πλατεία της Κυψέλης, δεν έχει χώρο να πατήσει. Στα δε παγκάκια κάθονται άνθρωποι ξένοι – πολύ φυσικό βέβαια πώς να περάσουν την ώρα τους – και παίζουν κάτι δικά τους χαρτιά και με χαρτάκια γεμίζει ο τόπος…), αλέα ανθρωπινά και με σεβασμό (…Βεβαίως οι Κυψελιώτες έχουν εκτοπιστεί, αυτό είναι μια πραγματικότητα, βεβαίως τους αγαπάμε τους ξένους αφού φύγαν από εκεί για έλθουν και να ζήσουν να δουλέψουν αλλά κάπως πρέπει να μοιραστούν οι χώροι…), για εμένα δηλώνει ότι προάγετε ένα άλλου είδους φασισμό, στον οποίο η ισοτιμία είναι το κόψιμο των ποδιών του ψηλότερου, η ισονομία είναι η κατάργηση των νόμων ώστε όλα να υπάρχουν όπως στη ζούγκλα.

        Εσείς κύριοι πουλάτε, σαν οι κόκκινοι ιεροεξεταστές “Η αναπαραγωγή μιας ήδη συσσωρευμένης κουλτούρας μισανθρωπισμού και βιοπολιτικής κυριαρχίας, αποτελεί λυπηρό δείγμα για έναν πνευματικό άνθρωπο σε ότι κι αν πιστεύει.” και αρνείστε να δείτε την αλήθεια και να ζητήσετε συγνώμη
        “…Εγώ συνήθισα με τους ξένους, να ξυπνώ και να τους βλέπω. Έχω συναντήσει πολλούς μαύρους με καρότσια του σούπερ μάρκετ… έχει όμως κι έναν μόδιστρο πακιστανό η γειτονιά μου που δεν τον φτάνει κανείς στο διόρθωμα, Φαέθοντος βρίσκεται… και ανδρικά και γυναικεία..”

        εσείς λοιπόν που βλέπετε το ρατσισμό όταν αυτός που κατηγορείται ως ρατσιστή καταλήγει

        ”…Μακάρι να μην υπήρχε αυτό το θέμα της πείνας, μακάρι οι φυλές του κόσμου να ήταν ανακατωμένες, εδώ πια είναι ένα πρόβλημα πώς συντηρούνται αυτοί οι άνθρωποι….”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s