Archive for the Αριστερά Category

Ernesto Laclau, μαρξισμός και ρητορικά κόλπα

Posted in Απόψεις, Αριστερά, Διάλογος, Ιδεολογία, Φιλοσοφία on 24 Απριλίου, 2014 by ilesxi

Με αφορμή το θάνατο του Ernesto Laclau, σκέφτηκα να παραπέμψω σε μια αποστροφή του ρητορικού Λόγου του, που μου φαίνεται πως αναπαράγει το πρόβλημα συνολικά του μετανεωτερικού Λόγου. Θα ακολουθήσει σχόλιο-ανάλυση του αποσπάσματος (μεγάλα γράμματα, υπογραμμίσεις και έντονα γράμματα οι δικές μου παρεμβάσεις στο κείμενο):

»Αντί για ενδογενείς περιορισμούς της μαρξιστικής παράδοσης θα μιλούσα μάλλον για περιορισμούς που ο μαρξισμός μοιράζεται με το σύνολο της κοινωνιολογικής παράδοσης του 19ου αιώνα. Ο κυριότερος από τους περιορισμούς αυτούς είναι ο »αντικειμενισμός» στην κατανόηση των κοινωνικών σχέσεων, που τελικά ανάγεται στη »μεταφυσική της παρουσίας» η οποία ενυπάρχει σε όλες τις κοινωνιολογικές κατηγορίες. Με άλλα λόγια, η ιδέα ότι η κοινωνία είναι δυνατόν να κατανοηθεί ως αντικειμενικό και συνεκτικό σύνολο, με βάση θεμέλια και νόμους κίνησης που είναι νοητικώς καταληπτά. Αντιθέτως, η δική μας άποψη επιβεβαιώνει τον καταστατικό και αρχέγονο χαρακτήρα της αρνητικότητας. Κάθε κοινωνική τάξη (order) λοιπόν είναι σε θέση να αυτοεπιβεβαιώνεται μόνο στο βαθμό που καταπιέζει ένα »καταστατικό έξωθεν» που την αρνείται. Αυτό σημαίνει, επίσης, ότι η κοινωνική τάξη δεν επιτυγχάνει ποτέ να συγκροτήσει τον εαυτό της ως αντικειμενική τάξη. Υπ’αυτήν ακριβώς την έννοια τονίσαμε τον αποκαλυπτικό χαρακτήρα του ανταγωνισμού: Εκείνο που καθιστά αντιληπτό ο ανταγωνισμός είναι η τελική αδυνατότητα της κοινωνικής αντικειμενικότητας. Ο μαρξισμός είχε συγκροτηθεί ως μια ουσιωδώς αντικειμενιστική αντίληψη, ως επιβεβαίωση της ορθολογικότητας του πραγματικού στο πλαίσιο των καλύτερων εγελιανών παραδόσεων. Η ριζικά συνεκτική ιστορία που συγκροτεί η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και οι συνδυασμός της με διάφορες μορφές σχέσεων παραγωγής είναι μια ιστορία χωρίς «έξωθεν». Συνέχεια

Αφιέρωμα της ΕΡΤ3: Λειβαδίτης, ο ποιητής του έρωτα και της επανάστασης (Vid)

Posted in Απόψεις, Αριστερά, Διαφορα, Πολιτισμός, Πολιτική, Φιλοσοφία, επικαιρότητα, ιστορία, MME on 23 Απριλίου, 2014 by ilesxi
Στις 20 Απριλίου 1922 γεννήθηκε ο ποιητής του έρωτα και της επανάστασης. Ο ποιητής της ήττας και μιας νίκης που δεν έχει έρθει ακόμα, αλλά αν έρθει ποτέ, θα του χρωστάει πολλά. Ο Τάσος Λειβαδίτης δεν λύγισε σε ξερονήσια και φυλακές δεν λύγισε όταν έβλεπε τις ήττες («ηττες συντρόφισσες» όπως τις αποκαλούσε) να μαστιγώνουν όλα όσα πίστεψε. Είχε το θάρρος να σκεφτεί και να αναστοχαστεί πάνω σε όλες τις βεβαιότητες που μάστιζαν το επαναστατικό κίνημα. Ταξίδεψε όλη την Ελλάδα με την Νεολαία Λαμπράκη απαγγέλοντας τους στίχους του με την συνοδεία του Μίκη Θεοδωράκη. Γύρισε πόλεις και χωριά για έναν νέο επαναστατικό διαφωτισμό, για να μάθει και ο τελευταίος άνθρωπος της γης τι θα πρέπει να κάνει «αν θέλει να λέγεται άνθρωπος».

Το επαναστατικό και ερωτικό στοιχείο, η ήττα αλλά και η μελαγχολική αισιοδοξία, εγγράφονται στο έργο του διαπερνώντας κάθε κύτταρο του αναγνώστη. Ο Γερμανικός Ρομαντισμός, ο κριτικός ρεαλισμός, ο υπαρξισμός, ο Ρίλκε, ο Ντοστογιέφσκι, ο Μαρξ και πολλοί άλλοι, εισβάλουν στο έργο του και το καθιστούν μια ενεργή αντίφαση, πάντα έτοιμη να εκραγεί.

Ακολουθεί αφιέρωμα από τις ειδήσεις της ελεύθερης ΕΡΤ3 με αποσπάσματα όπου ο Καζάκος, η Γώγου αλλά και ο ίδιος ο ποιητής απαγγέλνουν μέρος του έργου του.
* Το αφιέρωμα επιμελήθηκε ο Χρήστος Αβραμίδης.

Αναδημοσίευση από afterhistory.blogspot.com

Συνέχεια

Κρίση Ηγεμονίας ή Κρίση Κυριαρχίας; Σκέψεις για όσα »ξεχνά» η σοσιαλδημοκρατία

Posted in Απόψεις, Αριστερά, Ιδεολογία, Κρατικός αυταρχισός on 23 Απριλίου, 2014 by ilesxi

Η »ηγεμονία» έχει γίνει η λέξη φετίχ της δυτικής Αριστεράς τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά τη πτώση της ΕΣΣΔ, αλλά και πιο πριν, υπό την επίδραση της ευρωπαικής σοσιαλδημοκρατίας, μέσα από την ρεφορμιστική επανερμηνεία του έργου του Γκράμσι.

Ο Γκράμσι μας δίνει για το Κράτος τη φόρμουλα »καταναγκασμός+συναίνεση», πολιτισμική και ιδεολογική-αξιακή ηγεμονία θωρακισμένη με καταναγκασμό. Μιλά για «τη διπλή φύση του Μακιαβελικού Κενταύρου»  τη »θηριώδη και την ανθρώπινη, της βίας και της συγκατάθεσης, της εξουσίας και της ηγεμονίας, της βιαιότητας και της πολιτισμένης συμπεριφοράς». Όπως σημειώνει ο Μ.Τρικούπης στο έργο του Πολιτική και Φιλοσοφία στον Γκράμσι, κάνοντας κριτική για τη σύγχυση δικτατορίας προλεταριάτου-ηγεμονίας στον Λουτσιάνο Γκρούπι και τον Πουλαντζά: Συνέχεια

Αφιέρωμα ΕΡΤ3: Έργα και ημέρες της Χούντας

Posted in Αριστερά, Αντιφασισμός, Διαφορα, Κρατικός αυταρχισός, Πολιτική, ιστορία on 22 Απριλίου, 2014 by ilesxi

Επιμέλεια: Μαρία Γραμμένου

3479d-imagesce95

 

 

Μπορεί να κατέλυσαν τη δημοκρατία, την ελευθερία, τα εργασιακά δικαιώματα, μπορεί ακόμη – ακόμη να κατέλυσαν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα με παρακολουθήσεις και βασανιστήρια, αλλά … συνέβαλλαν στην οργάνωση και την ανάπτυξη της χώρας και το έκαναν μάλιστα με τα χέρια… καθαρά…
Ο λόγος, φυσικά, για την συνομωσία των συνταγματαρχών, και το πραξικόπημα που έγινε σαν σήμερα, 21 Απριλίου του 1967.
Ας εξετάσουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…
Στην διάρκεια του ψυχρού πολέμου η εμπλοκή των Η.Π.Α. στην εσωτερική πολιτική πολλών περιφερειακών χωρών ήταν γεγονός. Αυτό αντικατοπτρίζεται με την επιβολή στρατιωτικών καθεστώτων σε μία προσπάθεια αναρρίχησης στην κυβέρνηση προσώπων φίλα προσκείμενων σε αυτές. Ως παράδειγμα φέρνουμε την Τουρκία, το Ιράν και την Λατινική Αμερική.
Η Ελλάδα δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Η δραστηριοποίηση του Παπαδόπουλου προς αυτήν την κατεύθυνση μπορεί να αποδειχθεί και μέσα από τα οικονομικά σκάνδαλα της εποχής.
Ως προϋπόθεση για τα σκάνδαλα στα οποία θα αναφερθούμε υπήρξε φυσικά η διασφάλιση της ασυλίας των διαπλεκόμενων. Η μελλοντική ασυλία διασφαλίστηκε με την διάταξη που όριζε την άρση ασυλίας έπειτα από τη σύμφωνη γνώμη των συναδέλφων και την παραγραφή των αδικημάτων έπειτα από ορισμένο χρονικό διάστημα.
Ακόμη, οι μισθοί των ανώτερων στελεχών αυξήθηκαν, αυτός του πρωθυπουργού υπερδιπλασιάστηκε από 23 στις 45 χιλ δραχμές, των υπουργών από 22 σε 35, ενώ θεσπίστηκαν για πρώτη φορά στη ιστορία τα εκτός έδρας επιδόματα. Την στιγμή που ο μέσος μισθός δεν υπερέβαινε τις 4,000 δραχμές.
Ταυτόχρονα με αυτά αρχίζουν να διαθέτουν υψηλές θέσεις σε συγγενείς και φίλους. Ο Μακαρέζος διόρισε υπουργό Γεωργίας (κι αργότερα Βορείου Ελλάδος) τον κουνιάδο του, Αλέξανδρο Ματθαίου. Ο Λαδάς έκανε ένα ξάδερφό του διοικητή της Ανωτάτης Στρατιωτικής Διοίκησης Εσωτερικού και Νήσων και ο άλλος Γ.Γ. Κοινωνικών Υπηρεσιών. Ο γαμπρός του Παττακού Αντρέας Μεϊντάσης συνεργάστηκε με τον Δήμο Αθηναίων.  Τα αδέρφια του Παπαδόπουλου, αναρριχήθηκαν ταχύτατα, ο Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος ως στρατιωτικός ακόλουθος, Γ.Γ. του Υπ. Προεδρίας, Περιφερειακός Διοικητής Αττικής, ο Χαράλαμπος Παπαδόπουλος ως Γ.Γ. Δημ. Τάξεως.
Η επιρροή των Η.Π.Α. και των βιομηχάνων αποδεικνύεται από την υπουργοποίηση υπαλλήλου του Τομ Πάππας (βασικού χρηματοδότη του Νίξον) στο υπουργείο δημόσιας τάξης. Υπέρ του οποίου υλοποιήθηκε σύμβαση με την CocaCola, η οποία βύθισε την ελληνική βιομηχανία αναψυκτικών.
Ληστρική για το δημόσιο αποδείχθηκε και αυτή με την εταιρεία Litton. Όπως παραδεχόταν στις Η.Π.Α. ο υπεύθυνος του προγράμματος: «Το κέρδος μας είναι φυσικά δυσανάλογα μεγάλο, επειδή δεν έχουμε κάνει βασική επένδυση. Η επένδυση είναι το καλό μας όνομα».
Αλλά και η σύμβαση με τον Μακαρέζο με τον αμερικανό εργολάβο Ρόμπερτ Μακντόναλντ, στην οποία το ελληνικό δημόσιο επιβαρύνθηκε με 1,5 δις δραχμές.
Αλλά και στον κατεξοχήν χώρο της δικτατορίας, τις ένοπλες δυνάμεις, τα σκάνδαλα έδιναν κι έπαιρναν με καθόλου αμελητέες προμήθειες στους εξοπλισμούς και στα τρόφιμα.
Για να γίνει αντιληπτή η διαπλοκή σε αυτό το καθεστώς, αρκεί να πούμε ότι η διένεξη μεταξύ των μεγαλύτερων τζακιών της χώρας, Ωνάσης, Νιάρχος, Λάτσης, Βαρδινογιάννης και Ανδρεάδης, για τα ελληνικά διυλιστήρια αποτυπώθηκε με έκτακτους ανασχηματισμούς, αλλά και απόπειρες πραξικοπημάτων. Ενώ, λύθηκε μετά από υποχώρηση του Ωνάση και παραχώρησή τους στους Λάτση, Βαρδινογιάννη και Ανδρεάδη.
Ίσως το πιο διάσημο σκάνδαλο αφορούσε το «εθνικό τάμα» της ανέγερσης του ναού του Σωτήρος στα Τουρκοβούνια. Ακόμη και η σύσταση ειδικού ταμείου έγινε για την διαχείριση των χρημάτων υπέρ της ανοικοδόμησης. Στο τέλος, όμως, το 90% των χρημάτων του, γύρω στα 406 εκ δραχμές καταναλώθηκαν πριν καν την διεκπεραίωση του σχεδίου.  «Φαίνεται ότι ο Ναός του Σωτήρος, που πρόκειται να ανεγερθή πάνω στα Τουρκοβούνια, θα είναι απ’ τους πιο θαυματουργούς στη χώρα μας», σχολίαζαν τις επόμενες μέρες τα «Νέα». «Γιατί, πριν ακόμα κτισθή, πριν καν γίνουν τα σχέδια για την κατασκευή του, δαπανήθηκαν -λες από θαύμα- τα 406 εκατομμύρια δραχμές […]Αφού λεφτά δεν υπάρχουν πια, αφού ούτε καν τα σχέδια του ναού δεν έχουν γίνει ακόμη, η υπόθεση αυτή θα πρέπει να λήξη εδώ και όλοι θα φροντίσουμε να ξεχασθή».
Η απόκρυψη αυτών των σκανδάλων από τον τύπο δεν θεωρούμε ότι οφείλεται αποκλειστικά στην έντονη λογοκρισία, αλλά και στην έντονη διαπλοκή των πρωταγωνιστών του και στη σημερινή πολιτική ελίτ.
Όπως είπε λοιπόν και ο Νίκος Μιχαλολιάκος πρώτος γραμματέας της νεολαίας της ΕΠΕΝ που διόρισε ο Παπαδόπουλος, «ο τόπος είδε προκοπή μόνο επί Γεωργίου Παπαδόπουλου και 21ης Απριλίου»…
Σαν σήμερα, λοιπόν, έλαβε χώρα το πραξικόπημα του ’67, η «επανάσταση» όπως την αποκάλεσε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστογιάννης.
Και όντως, δεν άλλαξαν πολλά από τότε… Η καταπάτηση του Συντάγματος, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα βασανιστήρια, οι παρακολουθήσεις, η βίαιη καταστολή, ο έλεγχος του τύπου, όπως φανερώνει και το κλείσιμο της ΕΡΤ .

Συνέχεια

Δύο χρόνια χωρίς τον Σάββα Μετοικίδη

Posted in Απόψεις, Αριστερά, Διαφορα, Πολιτική, ιστορία on 22 Απριλίου, 2014 by ilesxi

Στην επέτειο του δασκάλου και αγωνιστή Σάββα Μετοικίδη, η Λέσχη επιλέγει να αναδημοσιεύσει ένα κείμενο που έγραψε ο ίδιος για τους νικηφόρους αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος.

Αυτοί οι αγώνες δεν δικαιώθηκαν, αλλά δεν πήγαν και χαμένοι
(Σταχυολόγηση από μια 20ετία αγώνων στην εκπαίδευση)

 

Του Σάββα Μετοικίδη  *

«Φτάνεις κι εσύ κάποτε να πιστέψεις πως σάπισαν
όλα τα περάσματα πως αμείλιχτοι φύλακες
στέκονται ορθοί σε κάθε γωνιά.
Πολλές φορές η νύχτα ξέρει να σου μιλά σα μια
θανάσιμη ηδονική φίλη μα εσύ δε θες να την ακούς,
ζητάς μια λάμπα, τίποτε άλλο από μιαν ελάχιστη λάμπα,
μια λάμπα τόσο ταπεινή μέσα σε τούτο το σκοτάδι».
Μανόλης Αναγνωστάκης «Εποχές 2» Συνέχεια

Το παιχνίδι της εξουσίας μέσα από τις διάσημες τηλεοπτικές σειρές της εποχής: Games of Thrones, The Borgias, DowntonAbbey

Posted in Απόψεις, Αριστερά, Διαφορα on 21 Απριλίου, 2014 by ilesxi

Του Κώστα Παλούκηhqdefault

Πρόσφατα ένας ευρύς κύκλος ανθρώπων στην Ελλάδα, κυρίως νεώτεων ηλικιών, έχουν θαμπωθεί με την σειρά GamesofThrones[1]. Παράλληλα, αν και λιγότεροι παρακολούθούν δύο άλλες σειρές, το βρετανικό DowntonAbbey[2] και το επίσης βρετανικό TheBorgias[3]. Η καθημερινή αναφορά τόσων ανθρώπων σε αυτές τις σειρές προκαλεί εκ των πραγμάτων το ενδιαφέρον. Πολλοί έχουν γράψει και σχολιάσει θετικά ή αρνητικά αυτές τις σειρές. Μάλιστα, ακόμα και ο Ριζοσπάστης, μέσα από έναν μάλλον οικονομίστικο άρθρο προσπάθησε να δώσει μια μαρξιστική προσέγγιση. Συνέχεια

Άνευ ορίων, άνευ όρων

Posted in Απόψεις, Αριστερά, Διάλογος, Διαφορα, Κινήματα Πόλης, Πολιτική on 17 Απριλίου, 2014 by ilesxi

κέρκυρα

του Κώστα Φαγογένη

Τον περασμένο χειμώνα πραγματοποιήθηκε στην Κέρκυρα ένα ενδιαφέρον συνέδριο για τους υπερρεαλιστές ποιητές Ανδρέα Εμπειρίκο και Νίκο Εγγονόπουλο, με γενικό τίτλο «Άνευ ορίων, άνευ όρων».

Αυτή ακριβώς η έκφραση έρχεται και επανέρχεται στο μυαλό μου καθώς παρακολουθώ την προεκλογική περίοδο στην Κέρκυρα. Και ειδικά παρακολουθώντας την άνευ όρων και ορίων διολίσθηση του Σύριζα από «αντιμνημονική» δύναμη σε μια, για να χρησιμοποιήσω και την έκφραση ενός υποψηφίου του, μεταμνημονική δύναμη, που όλα τα «πλένει» και όλα τα «καθαρίζει».

Και εξηγούμαι. Στην Κέρκυρα το επίσημο μνημονιακό ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου κατεβαίνει στην δημοτικές εκλογές με την δημοτική παράταξη του Συριζα, που έχει επικεφαλής τον γραμματέα της Νομαρχιακής επιτροπής  του Συριζα Κέρκυρας Κ. Νικολούζο.

Δείτε εδώ το βίντεο της ανακοίνωσης από πλευράς των στελεχών του ΠΑΣΟΚ
http://www.corfutime.gr/?p=19233

και εδώ την δήλωση του υποψηφίου δημάρχου του Σύριζα Κέρκυρας
http://www.corfutime.gr/?p=19236

Στα δύο αυτά βίντεο οι αξιοσέβαστοι αυτοί κύριοι προσπαθούν να πείσουν το εκλογικό σώμα για την προγραμματική σύγκλιση που κατέκτησαν και οδήγησε στην σύμπραξή τους.

Είχε προηγηθεί η δημιουργία της «Κερκυραϊκής Συμμαχίας» από το σκληρό πυρήνα του τοπικού ΠΑΣΟΚ Κέρκυρας. Μιας κίνησης, η διακήρυξη της οποίας δημοσιεύτηκε στο τοπικό τύπο με 57 υπογραφές: http://www.corfutime.gr/?p=16090 . (Την ίδια χρονική περίοδο που τα κεντρικά ΜΜΕ προσπαθούσαν να διαμορφώσουν μια νέα «κεντροαριστερά» με κορμό την πρωτοβουλία των 58, που κατέληξε, τελικά,  στην «Ελιά»).


Η συμπόρευση του μνημονιακού ΠΑΣΟΚ και του «αντιμνημονιακού» Σύριζα ήρθε μετά την αδυναμία του τοπικού ΠΑΣΟΚ να συγκροτήσει αυτοδύναμη δημοτική κίνηση.  Έτσι, στην Κέρκυρα έχουμε μια νέου τύπου «Ελιά» ή για να το πούμε μέσα από τα λόγια του Γ. Καρύδη, ο οποίος είναι εν ενεργεία περιφερειακός σύμβουλος του ΠΑΣΟΚ και νυν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τη παράταξη του Σύριζα έχουμε την δημιουργία μιας νέας  Αριστερής- Ριζοσπαστικής Σοσιαλδημοκρατίας.

Εδώ θα βρείτε ενδεικτικά άρθρα του Γ. Καρύδη, εκφραστή του επίσημου τοπικού ΠΑΣΟΚ, που την τελευταία τριετία επιχείρησε να σηκώσει στη Κέρκυρα το ιδεολογικό βάρος του μνημονίου:

Εμμονή στον κυβερνητισμό ή επιστροφή στην κοινωνία; Το δίλημμα του υπό ανασύσταση ΠΑΣΟΚ

 

Ας επιλέξουμε να γίνουμε μεταμνημονιακοί

Προβληματισμοί των πολιτών πριν από την κάλπη

 

Πρόκειται, ελπίζουμε, για τη τελευταία πράξη του δράματος πριν τις εκλογές της 18ης Μαΐου από πλευράς του Συριζα.

Είχε προηγηθεί, βέβαια,  η ανακοίνωση και άλλων ηχηρών μεταγραφών από τη παράταξη του Συριζα. Όπως, της Αλίκης Λούβρου, εν ενεργεία περιφερειακή σύμβουλο Ιονίων Νήσων με την παράταξη της ΝΔ.

Ο Νικολούζος ανακοινώνει Α. Λούβρου

Η Λούβρου, η οποία έχει επιτελικό ρόλο στο περιφερειακό συμβούλιο, βρισκόταν απέναντι σε όλες τις λαϊκές διεκδικήσεις των τελευταίων τριών χρόνων ενώ ήταν υποψήφια βουλευτής με τη ΝΔ το 2009. Είναι εν ενεργεία μέλος της ΝΔ, συμμετείχε στο συνέδριο της ΝΔ το περασμένο καλοκαίρι και έχει οριστεί ως υπεύθυνη του εκλογικού αγώνα των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών της ΝΔ στη Περιφέρεια Ιονίων Νήσων.

Κοπή πίτας της ΟΝΝΕΔ Κέρκυρας

Άρωμα Κέρκυρας στην νέα Πολιτική Επιτροπή της ΝΔ

Ποιούς ρίχνει στη μάχη η N.Δ. για τις εκλογές στη Δυτική Ελλάδα

Δελτίο τύπου Αλίκης Λούβρου, Υπ. Βουλευτής Ν.Δ.

 

Επίσης, στο ψηφοδέλτιο του Συριζα Κέρκυρας συμμετέχει και ο Α. Σκούπουρας, υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές του 2009. Δείτε εδώ το βιογραφικό του Σκούπουρα στο blog του. Έχει ενδιαφέρον ότι αριστερά της κεντρικής ανάρτησης υπάρχει η διαφημιστική κάρτα του Σκούπουρα για τις ερχόμενες δημοτικές εκλογές, που πια δεν είναι ΠΑΣΟΚ αλλά Συριζα.

http://kerkyraikialepou.blogspot.gr/2010/10/blog-post_2912.html

Το ξέπλυμα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που επιχειρείται από τον Συριζα στην Κέρκυρα δεν έχει όριο. Τα παραπάνω παραδείγματα είναι απλά ενδεικτικά. Και αφορούν μονάχα το Δήμο Κέρκυρας. Γιατί και στην περιφέρεια γίνονται τα ίδια.

Άραγε αυτά είναι κερκυραϊκές ιδιοτυπίες; Συμβαίνουν μονάχα στην Κέρκυρα; Συμβαίνουν και αλλού; Ή προετοιμάζουν ευρύτερους σχεδιασμούς και στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό;

Ρεπορτάζ ΕΡΤ3:Ξύλο και δακρυγόνα την Κυριακή

Posted in Αριστερά, Διαφορα, Εργατικό Κίνημα, Κοινωνία, επικαιρότητα, MME on 14 Απριλίου, 2014 by ilesxi

121663-108486-ert3

 

Με ξύλο και χημικά σε διαδηλωτές ,περαστικούς αλλά ακόμα και παιδιά, συνόδευσε η κυβέρνηση την Κυριακή των Βαίων καθώς επιτέθηκε μέρα μεσημέρι σε ειρηνική συγκέντρωση εργαζόμενων, στην Ερμού,. Οι απεργοί πίσω  από τα πανό των σωματείων τους αντιστάθηκαν σθεναρά και έτσι η κυβέρνηση επιστράτεψε ακόμα μεγαλύτερη αστυνομική δύναμη για να απωθήσει τους ενοχλητικούς εργάτες από την φιέστα που οργάνωσε η κυβέρνηση με χορηγούς επικοινωνίας τις μεγαλοεπιχειρήσεις και τα ΜΑΤ.
Ένα ρεπορτάζ του Χρήστου Αβραμίδη για την ελεύθερη ΕΡΤ

Αφιέρωμα της ΕΡΤ3 στην Παρισινή Κομμούνα (Video)

Posted in Αριστερά, Εργατικό Κίνημα, Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας, Κοινωνία, Πολιτική, ιστορία on 9 Απριλίου, 2014 by ilesxi

vive-la-commune

 

Συμπληρώθηκαν 143 χρόνια από όταν οι εργάτες του Παρισιού και άλλα κοινωνικά στρώματα εγκαθίδρυσαν την επαναστατική τους κυβέρνηση στην λεγόμενη Πόλη του φωτός. Αμέσως η νέα κυβέρνηση πήρε προοδευτικά μέτρα πρωτόγνωρα για τα δεδομένα του 19ου αιώνα και ανακούφισε τις φτωχές τάξεις.

  Από τα προβλήματα του Γαλλικού λαού ήταν τα χρέη και οι κατασχέσεις καθώς μόλις 1 εβδομάδα πριν την εξέγερση υπήρχαν 50.000 νομικές αιτήσεις για κατασχέσεις. Όταν λοιπόν οι Κομμουνάροι κατέλαβαν την εξουσία, από τα πρώτα μέτρα που πήραν ήταν να σταματήσει η διαδικασία των μαζικών εξώσεων και να δώσουν τις κλειστές επιχειρήσεις στους εργαζόμενους ώστε να τις λειτουργήσουν.

Η πρώτη σοσιαλιστική προσπάθεια της ανθρωπότητας, όμως δεν κράτησε πολύ.

Ο στρατός της εκδιωχθείσας κυβέρνησης ανασυντάχθηκε στις Βερσαλλίες και επιτέθηκε στο Παρίσι στις 2 Απριλίου.

Όσοι Κομμουνάροι αιχμαλωτίζονταν εκτελούνταν αμέσως και το πλεονέκτημα του στρατού ήταν τέτοιο ώστε από τα μέσα Απριλίου σταμάτησε τις διαπραγματεύσεις με το Παρίσι και κατέστειλε αλύπητα κάθε αντίσταση.

Η Κομμούνα επίσης ενέπνευσε όλες τις επαναστάσεις που ακολούθησαν στην ιστορία της ανθρωπότητας, αλλά και τον ίδιο τον Μαρξ ο οποίος έγραψε για αυτήν, το βιβλίο  εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία .

Η επαναστατική κυβέρνηση μπορεί τελικά να κατεπνίγη προτού συμπληρώσει 2μιση μήνες ζωής. Όμως το παράδειγμα των ηρωικών Παριζιάνων συνεχίζει να ταξιδεύει χρόνια μετά ,για να δείξει στους Άθλιους του 21ου αιώνα, ότι μία επαναστατική αλλαγή της ζωής τους θα μπορούσε και να είναι εφικτή.

 

Το ρεπορτάζ επιμελήθηκε ο Χρήστος Αβραμίδης για την Ελεύθερη ΕΡΤ3. Μιλούν οι Περικλής Παυλίδης, και Βασίλης Μηνακάκης, ενώ εισηγητής στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Λέσχη Θεωρίας και Πολιτισμού «Αναιρέσεις», ήταν και ο Σπύρος Μαρκέτος.

Οι εξεγέρσεις στη Βοσνία: Προκλήσεις και προοπτικές. Συνέντευξη με τον Ivica Mladenovic.

Posted in Αριστερά, Διεθνή, Ευρωπαϊκή Ένωση on 4 Απριλίου, 2014 by ilesxi

Μετά τη Σλοβενία ​​και την Κροατία, η Βοσνία εξεγείρεται αλλά για πόσο καιρό ακόμα; Ο Ivica Mladenovic, εκδότης του αριστερού περιοδικού NoviPlamen, εξηγεί σε αυτή τη συνέντευξη για τις πρόσφατες λαϊκές εξεγέρσεις που συγκλόνισαν αυτήν την χώρα της πρώην γιουγκοσλαβικής δημοκρατίας, ένα γεγονός που γέννησε μεγάλη έκπληξη και ελπίδα. Μετά από δύο μήνες έντονων κινητοποιήσεων, ποιες είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι διαδηλωτές; Μπορούμε να ελπίζουμε να δούμε αυτό το κίνημα να εξαπλώνεται και σε άλλες χώρες της περιοχής;

 ΣΑΡΑΓΕΒΟ - ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΛΑΟΥ

Για να κατανοήσουμε τα ζητήματα και τις προκλήσεις των σημερινών εξεγέρσεων στη Βοσνία, είναι σημαντικό να πάμε αρχικά, στην οργάνωση και τον σχεδιασμό της ομοσπονδιακής κυβέρνησης , όπως είχε σχεδιαστεί και υλοποιηθεί από την υπογραφή των συμφωνιών του Ντέιτον το 1995 (συμφωνίες που τερμάτισαν τα τέσσερα χρόνια εμφυλίου πολέμου).
Πώς είναι αυτό το κράτος οργανωμένο και ποιες είναι οι κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι διαδηλωτές
;

Όταν μιλάμε για την τρέχουσα κατάσταση στη Βοσνία, πρέπει να πούμε πρώτα ότι είναι το αποτέλεσμα της δυσλειτουργίας του κράτους σε μεγάλο βαθμό, ενός κράτους που επέβαλε η διεθνής κοινότητα μετά την υπογραφή των Συμφωνιών του Ντέιτον. Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι ένα  κράτος ξεχωριστό στον κόσμο, τόσο από άποψη  λειτουργίας όσο και από το σύνταγμά της, αν και είναι μια χώρα με μόλις πάνω από 3,7 εκατ. κατοίκους. Είναι ένα κράτος δύσκολο να κατανοήσουμε, συμπεριλαμβανομένου και ενός ακτιβιστή, όπως εγώ, από τα Βαλκάνια. Συνέχεια