Archive for the Κρατικός αυταρχισός Category

Ζona Rosa εκπομπή 4η 28/04/2014 (vid)

Posted in Απόψεις, Αριστερά, Αφιέρωμα: ΣΥΡΙΑ, Αντιπολεμικό Κίνημα, Διάλογος, Διαφορα, Κρατικός αυταρχισός, Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας, Κοινωνία, Οικονομία, Πολιτισμός, Πολιτική, Σαν σήμερα, Ταξική Μνήμη, Φιλοσοφία, επικαιρότητα, ιστορία, MME on Απρίλιος 29, 2014 by ilesxi

zonarosa

 

Η εκπομπή Zona Rosa, «Απαγορευμένη Ζώνη» της τηλεόρασης, έφτασε τα 4 επεισόδια. Στην αρχή υπάρχει ένα αφιέρωμα στην κραυγή σαν τρόπο αντίστασης, ενώ στην συνέχεια συζητούμε για το θέμα αλλά και για πολλά ακόμα με τον Δημήτρη Ζερβουδάκη. Εν συνεχεία ακολουθεί ένα ρεπορτάζ για το Δίκτυο Ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων που διαγράφει τα πρόστιμα στα λεωφορεία. Επιπλέον υπάρχει ένα αφιέρωμα στη ΒΙΟΜΕ που διοργανώνει ένα Πανελλαδικό Διήμερο στις 11-12 Μαίου. Ακολουθεί ένα ρεπορτάζ για τις διαδηλώσεις στην Κρήτη ενάντια στην ρίψη των Χημικών της Συρίας στην Μεσόγειο Θάλασσα. Τέλος, υπάρχει ενημέρωση από τις εκδηλώσεις της εβδομάδας πρωτού κλείσει η εκπομπή με ένα αφιέρωμα της Μαρίας Γραμμένου για την Γκουέρνικα. Στην παρουσίαση της εκπομπής, ο Σταύρος Πανούσης και ο Χρήστος Αβραμίδης. Συνέχεια

Αφιέρωμα ΕΡΤ3: Ο βομβαρδισμός της Γκουέρνικα

Posted in Αριστερά, Αντιφασισμός, Διαφορα, Διεθνή, Κρατικός αυταρχισός, Πολιτική, Ταξική Μνήμη on Απρίλιος 27, 2014 by ilesxi

Ρεπορτάζ: Μαρία Γραμμένου

Βρισκόμαστε στο 1936, στο ξέσπασμα του ισπανικού εμφυλίου πολέμου. Η Ισπανία που βρίσκεται στην επιρροή της φασιστικής Ιταλίας και της ναζιστικής Γερμανίας και ο δικτάτορας Φράνκο αποφασίζει να συντρίψει, με τη βοήθειά τους τις αντιστάσεις των κομμουνιστών και των αναρχικών. Συνέχεια

Κρίση Ηγεμονίας ή Κρίση Κυριαρχίας; Σκέψεις για όσα »ξεχνά» η σοσιαλδημοκρατία

Posted in Απόψεις, Αριστερά, Ιδεολογία, Κρατικός αυταρχισός on Απρίλιος 23, 2014 by ilesxi

Η »ηγεμονία» έχει γίνει η λέξη φετίχ της δυτικής Αριστεράς τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά τη πτώση της ΕΣΣΔ, αλλά και πιο πριν, υπό την επίδραση της ευρωπαικής σοσιαλδημοκρατίας, μέσα από την ρεφορμιστική επανερμηνεία του έργου του Γκράμσι.

Ο Γκράμσι μας δίνει για το Κράτος τη φόρμουλα »καταναγκασμός+συναίνεση», πολιτισμική και ιδεολογική-αξιακή ηγεμονία θωρακισμένη με καταναγκασμό. Μιλά για «τη διπλή φύση του Μακιαβελικού Κενταύρου»  τη »θηριώδη και την ανθρώπινη, της βίας και της συγκατάθεσης, της εξουσίας και της ηγεμονίας, της βιαιότητας και της πολιτισμένης συμπεριφοράς». Όπως σημειώνει ο Μ.Τρικούπης στο έργο του Πολιτική και Φιλοσοφία στον Γκράμσι, κάνοντας κριτική για τη σύγχυση δικτατορίας προλεταριάτου-ηγεμονίας στον Λουτσιάνο Γκρούπι και τον Πουλαντζά: Συνέχεια

Αφιέρωμα ΕΡΤ3: Έργα και ημέρες της Χούντας

Posted in Αριστερά, Αντιφασισμός, Διαφορα, Κρατικός αυταρχισός, Πολιτική, ιστορία on Απρίλιος 22, 2014 by ilesxi

Επιμέλεια: Μαρία Γραμμένου

3479d-imagesce95

 

 

Μπορεί να κατέλυσαν τη δημοκρατία, την ελευθερία, τα εργασιακά δικαιώματα, μπορεί ακόμη – ακόμη να κατέλυσαν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα με παρακολουθήσεις και βασανιστήρια, αλλά … συνέβαλλαν στην οργάνωση και την ανάπτυξη της χώρας και το έκαναν μάλιστα με τα χέρια… καθαρά…
Ο λόγος, φυσικά, για την συνομωσία των συνταγματαρχών, και το πραξικόπημα που έγινε σαν σήμερα, 21 Απριλίου του 1967.
Ας εξετάσουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…
Στην διάρκεια του ψυχρού πολέμου η εμπλοκή των Η.Π.Α. στην εσωτερική πολιτική πολλών περιφερειακών χωρών ήταν γεγονός. Αυτό αντικατοπτρίζεται με την επιβολή στρατιωτικών καθεστώτων σε μία προσπάθεια αναρρίχησης στην κυβέρνηση προσώπων φίλα προσκείμενων σε αυτές. Ως παράδειγμα φέρνουμε την Τουρκία, το Ιράν και την Λατινική Αμερική.
Η Ελλάδα δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Η δραστηριοποίηση του Παπαδόπουλου προς αυτήν την κατεύθυνση μπορεί να αποδειχθεί και μέσα από τα οικονομικά σκάνδαλα της εποχής.
Ως προϋπόθεση για τα σκάνδαλα στα οποία θα αναφερθούμε υπήρξε φυσικά η διασφάλιση της ασυλίας των διαπλεκόμενων. Η μελλοντική ασυλία διασφαλίστηκε με την διάταξη που όριζε την άρση ασυλίας έπειτα από τη σύμφωνη γνώμη των συναδέλφων και την παραγραφή των αδικημάτων έπειτα από ορισμένο χρονικό διάστημα.
Ακόμη, οι μισθοί των ανώτερων στελεχών αυξήθηκαν, αυτός του πρωθυπουργού υπερδιπλασιάστηκε από 23 στις 45 χιλ δραχμές, των υπουργών από 22 σε 35, ενώ θεσπίστηκαν για πρώτη φορά στη ιστορία τα εκτός έδρας επιδόματα. Την στιγμή που ο μέσος μισθός δεν υπερέβαινε τις 4,000 δραχμές.
Ταυτόχρονα με αυτά αρχίζουν να διαθέτουν υψηλές θέσεις σε συγγενείς και φίλους. Ο Μακαρέζος διόρισε υπουργό Γεωργίας (κι αργότερα Βορείου Ελλάδος) τον κουνιάδο του, Αλέξανδρο Ματθαίου. Ο Λαδάς έκανε ένα ξάδερφό του διοικητή της Ανωτάτης Στρατιωτικής Διοίκησης Εσωτερικού και Νήσων και ο άλλος Γ.Γ. Κοινωνικών Υπηρεσιών. Ο γαμπρός του Παττακού Αντρέας Μεϊντάσης συνεργάστηκε με τον Δήμο Αθηναίων.  Τα αδέρφια του Παπαδόπουλου, αναρριχήθηκαν ταχύτατα, ο Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος ως στρατιωτικός ακόλουθος, Γ.Γ. του Υπ. Προεδρίας, Περιφερειακός Διοικητής Αττικής, ο Χαράλαμπος Παπαδόπουλος ως Γ.Γ. Δημ. Τάξεως.
Η επιρροή των Η.Π.Α. και των βιομηχάνων αποδεικνύεται από την υπουργοποίηση υπαλλήλου του Τομ Πάππας (βασικού χρηματοδότη του Νίξον) στο υπουργείο δημόσιας τάξης. Υπέρ του οποίου υλοποιήθηκε σύμβαση με την CocaCola, η οποία βύθισε την ελληνική βιομηχανία αναψυκτικών.
Ληστρική για το δημόσιο αποδείχθηκε και αυτή με την εταιρεία Litton. Όπως παραδεχόταν στις Η.Π.Α. ο υπεύθυνος του προγράμματος: «Το κέρδος μας είναι φυσικά δυσανάλογα μεγάλο, επειδή δεν έχουμε κάνει βασική επένδυση. Η επένδυση είναι το καλό μας όνομα».
Αλλά και η σύμβαση με τον Μακαρέζο με τον αμερικανό εργολάβο Ρόμπερτ Μακντόναλντ, στην οποία το ελληνικό δημόσιο επιβαρύνθηκε με 1,5 δις δραχμές.
Αλλά και στον κατεξοχήν χώρο της δικτατορίας, τις ένοπλες δυνάμεις, τα σκάνδαλα έδιναν κι έπαιρναν με καθόλου αμελητέες προμήθειες στους εξοπλισμούς και στα τρόφιμα.
Για να γίνει αντιληπτή η διαπλοκή σε αυτό το καθεστώς, αρκεί να πούμε ότι η διένεξη μεταξύ των μεγαλύτερων τζακιών της χώρας, Ωνάσης, Νιάρχος, Λάτσης, Βαρδινογιάννης και Ανδρεάδης, για τα ελληνικά διυλιστήρια αποτυπώθηκε με έκτακτους ανασχηματισμούς, αλλά και απόπειρες πραξικοπημάτων. Ενώ, λύθηκε μετά από υποχώρηση του Ωνάση και παραχώρησή τους στους Λάτση, Βαρδινογιάννη και Ανδρεάδη.
Ίσως το πιο διάσημο σκάνδαλο αφορούσε το «εθνικό τάμα» της ανέγερσης του ναού του Σωτήρος στα Τουρκοβούνια. Ακόμη και η σύσταση ειδικού ταμείου έγινε για την διαχείριση των χρημάτων υπέρ της ανοικοδόμησης. Στο τέλος, όμως, το 90% των χρημάτων του, γύρω στα 406 εκ δραχμές καταναλώθηκαν πριν καν την διεκπεραίωση του σχεδίου.  «Φαίνεται ότι ο Ναός του Σωτήρος, που πρόκειται να ανεγερθή πάνω στα Τουρκοβούνια, θα είναι απ’ τους πιο θαυματουργούς στη χώρα μας», σχολίαζαν τις επόμενες μέρες τα «Νέα». «Γιατί, πριν ακόμα κτισθή, πριν καν γίνουν τα σχέδια για την κατασκευή του, δαπανήθηκαν -λες από θαύμα- τα 406 εκατομμύρια δραχμές […]Αφού λεφτά δεν υπάρχουν πια, αφού ούτε καν τα σχέδια του ναού δεν έχουν γίνει ακόμη, η υπόθεση αυτή θα πρέπει να λήξη εδώ και όλοι θα φροντίσουμε να ξεχασθή».
Η απόκρυψη αυτών των σκανδάλων από τον τύπο δεν θεωρούμε ότι οφείλεται αποκλειστικά στην έντονη λογοκρισία, αλλά και στην έντονη διαπλοκή των πρωταγωνιστών του και στη σημερινή πολιτική ελίτ.
Όπως είπε λοιπόν και ο Νίκος Μιχαλολιάκος πρώτος γραμματέας της νεολαίας της ΕΠΕΝ που διόρισε ο Παπαδόπουλος, «ο τόπος είδε προκοπή μόνο επί Γεωργίου Παπαδόπουλου και 21ης Απριλίου»…
Σαν σήμερα, λοιπόν, έλαβε χώρα το πραξικόπημα του ’67, η «επανάσταση» όπως την αποκάλεσε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστογιάννης.
Και όντως, δεν άλλαξαν πολλά από τότε… Η καταπάτηση του Συντάγματος, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα βασανιστήρια, οι παρακολουθήσεις, η βίαιη καταστολή, ο έλεγχος του τύπου, όπως φανερώνει και το κλείσιμο της ΕΡΤ .

Συνέχεια

Ρεπορτάζ για τους απολυμένους στον «Φούρνο του Λάμπρου»

Posted in Διαφορα, Εργατικό Κίνημα, Κρατικός αυταρχισός, Κοινωνία, επικαιρότητα on Απρίλιος 19, 2014 by ilesxi

κατάλογος

Ο πρώην εργαζόμενος της επιχείρησης «Φούρνος του Λάμπρου» Ράμζι Χάλασα, φιλοξενείται στο στούντιο της ΕΡΤ3 και στην εκπομπή Zona Rosa. Καταγγέλει την προκλητική στάση εργοδοσίας και αστυνομίας και ενημερώνει για τα αιτήματα που έχουν οι δαδηλωτές, ενάντια στον πρώην εργοδότη τους.

https://www.youtube.com/watch?v=8ZnJX2-Awy0&list=UU0jVU-mK53vDQZcSZB5mVHg

Zona Rosa η νέα εκπομπή της ΕΡΤ3

Posted in Διάλογος, Διαφορα, Δολοφονία Παύλου Φύσσα, Εργατικό Κίνημα, ΘΕΜΑ: Φασισμός, Κρατικός αυταρχισός, Πολιτική, επικαιρότητα on Απρίλιος 17, 2014 by ilesxi

ZonaRosa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Δείτε ολόκληρη την εκπομπή που μεταδόθηκε χθες από την ΕΡΤ3. Υπάρχει εκτενές ρεπορτάζ για τους δολοφόνους του Λουκμάν με τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πέτρο Κωσταντίνου, συντονιστή της ΚΕΕΡΦΑ και υποψήφιο Δήμαρχο με την ΑΝΤΑΡΣΙΑ. Στην συνέχεια θα βρείτε ρεπορτάζ για τα επεισόδια στην Θεσσαλονίκη ανάμεσα σε επιχειρηματία, αστυνομία και απολυμένους εργαζόμενους που ζητούν τα δεδουλευμένα τους. Επιπλέον, μπορείτε να ενημερωθείτε για την δίωξη εις βάρος του Φραγκίσκου Ραγκούση, με τηλεφωνική επικοινωνία με τον ίδιο τον δικηγόρο. Eν τέλει, η εκπομπή κλείνει με ενημέρωση για το φεστιβάλ που διεξάγεται στα βουνά της Δράμας, σε σχέση με τους μεταλλαγμένους σπόρους. Στην παρουσίαση της εκπομπής ο Σταύρος Πανούσης και ο Χρήστος Αβραμίδης

Αφιέρωμα της ΕΡΤ3: Νίκος Μπελογιάννης, ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο

Posted in Αριστερά, ΘΕΜΑ: Φασισμός, Κρατικός αυταρχισός, Κοινωνία, Πολιτική, Σαν σήμερα, ιστορία on Απρίλιος 4, 2014 by ilesxi

Στις 30 Μαρτίου του 1952 εκτελείται ο Νίκος Μπελογιάννης. Δικάστηκε και καταδικάστηκε ως κομμουνιστής με την κατηγορία της κατασκοπίας. Ο Μπελογιάννης, γεννήθηκε το 1915 στην Αμαλιάδα και εντάχθηκε στο ΚΚΕ από μικρή ηλικία. Το 1934 συλλαμβάνεται για πρώτη φορά ενώ το 1936 θα καταδικαστεί ερήμην σε δύο χρόνια φυλάκιση για συμμετοχή σε αγροτικές κινητοποιήσεις.

Τον Μάιο του 1938 συλλαμβάνεται εκ νέου και καταδικάζεται σε 5 χρόνια φυλάκιση. Ο ‘Β παγκόσμιος πόλεμος θα τον βρει στην φυλακή από όπου το Ελληνικό κράτος θα τον παραδώσει στους κατακτητές. Το 1943 θα αποδράσει και θα ενταχθεί στο ΕΑΜ Πελοποννήσου. Το 1950 ο Νίκος Μπελογιάννης φθάνει παράνομα στην Ελλάδα έτσι ώστε να ανασυντάξει τις οργανώσεις του ΚΚΕ και να διαγράψει τους χαφιέδες. Στις 21 Δεκεμβρίου συλλαμβάνεται και κλείνεται στην φυλακή.

Η υπόθεση ξεσήκωσε μεγάλες αντιδράσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Γνωστοί καλλιτέχνες και πολιτικοί ύψωσαν την φωνή τους έτσι ώστε να δοθεί χάρη στον Νίκο Μπελογιάννη. Ο Πωλ Ελυάρ, ο Ζαν Κοκτώ, ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ, ο Ναζίμ Χικμέτ, ο Πάμπλο Πικάσσο, ο Τσάρλι Τσάπλιν, αλλά ακόμα και ο ο Σαρλ Ντε Γκωλ είναι μερικές μόνο από τις προσωπικότητες που διαμαρτυρήθηκαν. Παρά τις αντιδράσεις την Κυριακή 30 Μαρτίου 1952 και κατά παράβαση κάθε ηθικής δεοντολογίας, οι κρατούμενοι Μπελογιάννης, Καλούμενος, Μπάτσης και Αργυριάδης μεταφέρθηκαν νωρίς το πρωί στο στρατόπεδο στο Γουδή και εκτελέστηκαν δια τυφεκισμού. Ήταν τόσο μεγάλος ο φόβος των αντιδράσεων και για αυτό η εκτέλεση έγινε Κυριακή, πρακτική που δεν επιχείρησαν ούτε οι ναζί κατακτητές. Την επόμενη μέρα της εκτέλεσης, ο Πάμπλο Πικάσο σχεδίασε και το γνωστό σκίτσο εμπνευσμένο από την φωτογραφία τη μέρα της δίκης, με την οποία ο Μπελογιάννης έγινε διεθνώς γνωστός ως «ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο».

* Το αφιέρωμα επιμελήθηκε ο Χρήστος Αβραμίδης.
Αναδημοσίευση από Κοίτα τον Ουρανό

Συνέχεια