Archive for the Πόλη, Γεωγραφία, Αρχιτεκτονική Category

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑΣ – ΑΝΟΙΞΗ 2014p

Posted in Πόλη, Γεωγραφία, Αρχιτεκτονική on Μαρτίου 21, 2014 by ilesxi

Επαναλαμβάνονται για τρίτη χρονιά τα Σεμινάρια Ριζοσπαστικής Γεωγραφίας, κάθε Παρασκευή 7:00 μμ στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, Ελ. Βενιζέλου 70 (γνωστή ως Θησέως), στο Τμήμα Γεωγραφίας, αιθ. 2.1, πρώτο επίπεδο κάτω από την είσοδο.

fairburn-1

10 ΑΝΟΙΚΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑΣ – ΑΝΟΙΞΗ 2014 – 3ος ΧΡΟΝΟΣ

ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑΣ ΧΑΡΟΚΟΠΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ

Συντονισμός: Κωστής Χατζημιχάλης Συνέχεια

Παρισινή Κομμούνα: Το έδαφος κάτω από την έφοδο στον ουρανό.

Posted in Πόλη, Γεωγραφία, Αρχιτεκτονική, Ταξική Μνήμη, ιστορία on Μαρτίου 18, 2014 by ilesxi

του Θάνου Ανδρίτσου

commune

Παρισινή Κομμούνα: Το έδαφος κάτω από την έφοδο στον ουρανό.

Διερευνώντας τη σχέση μεταξύ των κινημάτων πόλης και της ταξικής πάλης.

 (Το κείμενο αυτό βασίζεται σε μεταπτυχιακή εργασία στα πλαίσια του μαθήματος «Η πόλη ως κοινωνικό έργο, αντικείμενο και πεδίο πολιτικής: αστικά και κοινωνικά κινήματα», στο ΔΠΜΣ: Πολεοδομία – Χωροταξία, το Σεπτέμβρη του 2012, με διδάσκουσα την Ελένη Πορτάλιου) 

Εισαγωγή.

Συνέχεια

Η Τέχνη του Πολέμου:Ο ισραηλινός στρατός διαβάζει Deleuze και Guattari (και Debord)

Posted in Αντιπολεμικό Κίνημα, Ιδεολογία, Κρατικός αυταρχισός, Πόλη, Γεωγραφία, Αρχιτεκτονική, Περιβάλλον, Οικολογία on Φεβρουαρίου 2, 2014 by ilesxi

Το κείμενο που ακολουθεί περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο οι νέες γενιές αξιωματικών του ισραηλινού στρατού στράφηκαν στη μετα-δομιστική παράδοση και συγκεκριμένα σε έργα στοχαστών όπως οι Ντελέζ,Γκουαταρί και Ντεμπόρ στην προσπάθειά τους να επιλύουν το πρόβλημα του τρόπου οργάνωσης της επίθεσης ενάντια στην παλεστινιακή πόλη Nablus to 2002.


Aυτό που αντλούν από την »γεω-φιλοσοφία» τους είναι η διαδικασία της μετατροπής του έντονα γραμμοποιημένου χώρου της πόλης σε λείο.Αυτή η λειοποίηση του εδάφους στην οποία αναφέρονται οι ισραηλινοί αξιωματούχοι αφορά μια προσπάθεια επένδυσης και επενέργησης επί του χώρου λες και αυτός δεν εμφανίζει όρια ή κάτι που να στέκεται εμπόδιο στην ελεύθερη κίνηση.Για τα στρατιωτικά επιτελεία,κάτι τέτοιο σήμαινε μια αναδιάρθρωση και επαν-ερμηνεία του χώρου(μια φράση καθαρά ενταγμένη στο μετα-δομιστικό πλαίσιο της γαλλικής φιλοσοφίας),που περιλάμβανε μεταξύ άλλων διαδικασίες ανοίγματος τρυπών σε κτίρια και τοίχους(η τεχνική walking through walls) με τη χρήση εκρηκτικών. Συνέχεια

Για την παρέμβαση στο τοπικό επίπεδο, την πολιτική κατεύθυνση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και τις αυτοδιοικητικές εκλογές

Posted in Απόψεις, Αριστερά, Πόλη, Γεωγραφία, Αρχιτεκτονική on Ιανουαρίου 28, 2014 by ilesxi

των Παναγιώτη Βασιλάκη και Νίκου Πυρουνάκη

City_Sketch_by_laurasface

Α. Η διεθνής οικονομική κρίση

1. Πέντε χρόνια μετά το ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης και μετά από 4 χρόνια μνημονίων στη χώρα, η καπιταλιστική κρίση εξελίσσεται οδηγώντας σε νέο κύκλο ύφεσης, σε γενικευμένη αποσταθεροποίηση του καπιταλιστκού συστήματος, σε ένταση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών αλλά και σε ακόμα μεγαλύτερη επίθεση στις δυνάμεις της εργασίας.

2. Η οικονομική κρίση αρχικά εκφράστηκε στο χρηματοπιστωτικό επίπεδο (βλ. ΗΠΑ 2008). Και σε αυτό το επίπεδο επιχειρηθήκε αρχικά, στη «σφαίρα» δηλαδή της κυκλοφορίας του κεφαλαίου, σαν δημοσιονομικό πρόβλημα, σαν κρίση «χρέους» η διαχείριση μιας σειράς κρισιακών φαινομένων που η πραγματική αιτία τους εδράζεται στο πραγματικό επίπεδο της παραγωγικής διαδικασίας. Τα φαινόμενα αυτά η μείωση του ποσοστού κέρδους του επενδεδυμένου κεφαλαίου, η αδυναμία παραγωγικής επανεπένδυσης κεφαλαίων και συνακόλουθα η ένταση των διεθνών ανταγωνισμών, η γενίκευση των περιφερειακών πολέμων και των ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στον αγώνα για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών περιγράφει την πραγματική ένταση την ένταση και το βάθος της κρίσης, που είναι μία δομική κρίση του καπιταλισμού, μία κρίση υπερσυσσώρευσης. Συνέχεια

Τα εδάφη εξαίρεσης και η οικονομική γεωγραφία του καπιταλισμού: μια ερευνητική υπόθεση για τον χώρο στην Ελλάδα της κρίσης

Posted in Διεθνή, Οικονομία, Πόλη, Γεωγραφία, Αρχιτεκτονική on Δεκέμβριος 27, 2013 by ilesxi

του Θάνου Ανδρίτσου

Εικόνα5

Η παρακάτω εισήγηση ανακοινώθηκε στο συνέδριο: “Μεταβολές και Ανασημασιοδοτήσεις του Χώρου στη Εποχή της Κρίσης”, Βόλος, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, 1-3/11/2013, σσ.24-31

 

Τα τελευταία χρόνια, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αναφορές και οι προβληματισμοί γύρω από την «κατάσταση εξαίρεσης». Συχνά μελετώνται και οι χωρικές μορφές στις οποίες υλοποιείται, σε περιπτώσεις όπως τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα κέντρα κράτησης κ.ά. Η παρούσα εργασία θα επιδιώξει τη διεύρυνση και ανανοηματοδότηση του «εδάφους εξαίρεσης» μέσα από την εστίαση σε φορολογικούς παραδείσους και Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, καταθέτοντας μια ερευνητική υπόθεση για τη σημασία και την εφαρμογή που έχει στην κατανόηση των οικονομικών γεωγραφιών του σύγχρονου καπιταλισμού, η έννοια της «εξαίρεσης». Υπό αυτό το πρίσμα θα κατατεθούν σκέψεις για την άνιση ανάπτυξη και την κατάτμηση σε ζώνες στην εποχή της κρίσης, θέτοντας υπό διερεύνηση τους μετασχηματισμούς του χώρου στην Ελλάδα.

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ.  Για τη χρήση του όρου «έδαφος εξαίρεσης».

Τα τελευταία χρόνια, και ειδικά μέσα στην κρίση, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συζήτηση γύρω από την «κατάσταση εξαίρεσης», την «κατάσταση έκτακτης ανάγκης». Καθοριστικό σε αυτή τη συζήτηση είναι το έργο του Agamben (2007), που μελετά τον όρο από τη ρωμαϊκή μέχρι τη σύγχρονη εποχή και εστιάζει στη συνεισφορά και την αντιπαράθεση των Schmitt και Benjamin. Η βασική υπόθεση, είναι ότι η «εξαίρεση» έχει γίνει κανόνας και «όχι μόνο εμφανίζεται όλο και περισσότερο ως τεχνική διακυβέρνησης παρά ως έκτακτο μέτρο, αλλά και επιτρέπει να φανεί η φύση της ως συστατικού παραδείγματος της έννομης τάξης». Συνέχεια

Ποιός θυμάται την Οικοδομή;

Posted in Απόψεις, Κοινωνία, Πόλη, Γεωγραφία, Αρχιτεκτονική on Νοέμβριος 22, 2013 by ilesxi

Tου Κώστα Μασούρα

Η πτώση του εθνικού τοτέμ της ελληνικής οικονομίας

Αν το μεταπολεμικό κοινωνικό συμβόλαιο μπορούσε να πάρει κάποια υλική μορφή, αυτή θα μπορούσε να είναι ένα οικοδομικό γιαπί. Λίγα οικονομικοκοινωνικά μορφώματα συμπυκνώνουν και αποτυπώνουν με τόση πληρότητα κι ενάργεια τους βασικούς όρους του κεφαλαιοκρατικού συμβολαίου , όπως συμβαίνει στην οικοδομή: Τον καταμερισμό χειρωνακτικής και διανοητικής εργασίας, το κέρδος ως άμεση δυνατότητα που παρέχει η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και της γης, τη λειτουργία της γεωπροσόδου, την κατακόρυφη διάρθρωση και την ιεραρχία της παραγωγικής διαδικασίας, τους όρους παρεμβολής της τεχνολογικής εξέλιξης στις παραγωγικές σχέσεις και το προϊόν της εργασίας, ακόμη και τη λειτουργία του “έθνους”. Στην οικοδομή αποκαλύπτεται σε όλη του τη γύμνια και την καθαρότητα, αυτό που στη σύγχρονη ιστορική συγκυρία συντηρείται συγκεκαλυμμένο: Η ύπαρξη και η διάκριση των κοινωνικών τάξεων, η αλληλοπλοκή και η μεταξύ τους διαπάλη, αλλά και η αλλοτρίωση της εργατικής τάξης με το προϊόν της εργασίας της, μέσα στο διαρκή αγώνα για την επιβίωση της.

Συνέχεια

Η σημασία των αγώνων για τον αστικό χώρο: Μια συνέντευξη του David Harvey (Μέρος Α’)

Posted in Κινήματα Πόλης, Πόλη, Γεωγραφία, Αρχιτεκτονική on Νοέμβριος 22, 2013 by ilesxi
 

Γιατί οι αγώνες για τον αστικό χώρο είναι σημαντικοί στη διαδικασία της κοινωνικής αλλαγής; Ποια είναι η σημασία της ανάκτησης του δημόσιου χώρου στα κοινωνικά κινήματα; Πώς επαναπροσδιορίζουμε το εφικτό σε αυτή τη ζοφερή στιγμή των τεράστιων αστικών ανισορροπιών και κοινωνικών ανισοτήτων; Η συνέντευξη που παραχώρησε ο David Harvey στις 24 Οκτωβρίου 2013 στο jadaliyya, μας βοηθά να προσεγγίσουμε τα ερωτήματα αυτά. Ο David Hurvey (DH) είναι διακεκριμένος καθηγητής Ανθρωπολογίας και Γεωγραφίας στο City University of New York, διευθυντής του «Center for Place, culture and politics» και συγγραφέας πολλών πρωτοποριακών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα «Social Justice and the City» (1973), «The Limits to Capital» (1982), «Spaces of Hope»(2000), «A Brief History of Neoliberalism» (2005), και «Rebel Cities: From the Right to the City to the Urban Revolution» (2012). Σε αυτή τη συνέντευξη ο Harvey περιγράφει πώς οι αγώνες για τον αστικό χώρο και για καλύτερη ποιότητα ζωής στις γειτονιές αποτελούν δείκτες για τη δυναμική της ταξικής πάλης. Τονίζει τη σημασία της συμμετοχής στους αγώνες για την κοινωνική αλλαγή και μας καλεί να επαναπροσδιορίσουμε την εργατική τάξη ούτως ώστε να συμπεριλαμβάνει «όλους όσους παράγουν και αναπαράγουν την αστική ζωή».

Γιατί η διεκδίκηση του αστικού (urban) χώρου είναι σημαντική για τους ανθρώπους και τα κινήματα που επιδιώκουν την κοινωνική και πολιτική αλλαγή;

Θα ξεκινήσω με ένα απλό θεωρητικό υπόβαθρο, που προέρχεται από τη μελέτη του δευτέρου τόμου του Κεφαλαίου. Το απλό γενικό επιχείρημα του Μαρξ είναι ότι η υπεραξία, το κέρδος, παράγεται στη διαδικασία παραγωγής. Φυσικά ο πρώτος τόμος του Κεφαλαίου, που είναι και αυτός που διαβάζουν όλοι, αναφέρεται αποκλειστικά στην παραγωγή. Ξεκαθαρίζει όμως ότι το προϊόν που παράγεται δεν έχει αξία μέχρι αυτή να «πραγματωθεί» στην αγορά. Επομένως, όπως αναφέρει στα «Grundrisse», είναι η αντιφατική ενότητα μεταξύ παραγωγής και πραγμάτωσης της αξίας που στην πραγματικότητα ορίζει τι είναι το κεφάλαιο.

Συνέχεια